ทดลองอ่าน กระบี่เทพสังหาร ตอนที่ 1

“ยามมันลงมือสุขุมเยือกเย็นแต่มีพลัง อย่างน้อยต้องฝึกสำเร็จถึงขั้นที่แปดของด่านหยกวิสุทธิ์แล้ว”เถียนปู้อี้มุมปากกระตุก คิดจะพูดแต่หยุดไว้ ซูหรูกลับช่วยพูดแทน“ศิษย์สังกัดดอยไผ่ใหญ่ไม่มีใครเป็นคู่มือมัน”เถียนปู้อี้ชำเลืองมองหน้าภรรยารักแวบหนึ่งก่อนจะหันไปเหม่อมองกอไผ่ที่งอกงามอยู่เต็มสวน เหมันต์กำลังใกล้เข้ามา ใบไผ่เริ่มกลายเป็นสีเหลืองอ่อนผ่านไปเนิ่นนานมันจึงเอ่ยปาก“เจ้าเจ็ดเป็นอย่างไรบ้าง”ซูหรูมองสามีอย่างรู้ใจ ริมฝีปากประดับรอยยิ้มจางๆ“ยังจะเป็นอย่างไรได้ ก็ถูกเซียนวิเศษอย่างท่านฟาดจนกระอักเลือดไงเล่า!”เถียนปู้อี้เหมือนจะสะอึกไป ร่างเตี้ยอ้วนขยับเล็กน้อยแต่ไม่ยอมหันหน้ามา เพียงบอกเสียงราบเรียบว่า“คืนนี้เจ้านำ ‘ยาเม็ดเหลืองใหญ่’ ไปเยี่ยมมัน หากมันตายไป พวกเราจะไม่มีข้าวกิน”ซูหรูยิ้มกว้าง แต่ไม่กล่าวขัดคอ ยามพลบค่ำ ม่านราตรีเริ่มปกคลุมจางเสี่ยวฝานเดินช้าๆ กลับห้อง พอผลักประตูเปิดเจ้าเทาที่ตามติดอยู่ด้านหลังก็วิ่งแซงหน้าเข้าไป อึดใจต่อมาเจ้าเหลืองที่กลายเป็นสหายรักกับเจ้าเทาได้ภายในวันเดียวก็วิ่งตามติด หนึ่งวานรหนึ่งสุนัขเล่นกันติดพัน เสียง ‘โฮ่งๆๆ’ กับ ‘เจี๊ยกๆๆ’ บัดเดี๋ยวดังบัดเดี๋ยวหยุดจางเสี่ยวฝานยิ้มที่มุมปากเดินไปนั่งข้างโต๊ะ หน้าอกมันยังเจ็บร้าวแต่ในสมองยังมีแต่ภาพการต่อสู้อันพิสดารของเถียนปู้อี้กับคนอื่นผุดขึ้นไม่หยุด จิตใจฝันใฝ่อยากเป็นเช่นนั้นบ้าง คิดแล้วก็อดถอนใจยิ้มเยาะตัวเองมิได้“ทำไมอยู่ดีๆ ก็ถอนใจเล่า”น้ำเสียงอ่อนโยนดังขึ้นจากหน้าประตูจางเสี่ยวฝานสะดุ้งโหยงหันขวับไปมอง ที่แท้เป็นอาจารย์หญิงซูหรูหยุดยืนอยู่หน้าห้อง สายลมพัดเรือนผมและอาภรณ์บนกายนางขยับพลิ้ว ดูงามเหมือนเทพธิดาการุณย์ มันรีบลุกขึ้นทักทาย“อาจารย์หญิง”