ทดลองอ่าน กระบี่เทพสังหาร ตอนที่ 1

เสียงเถียนปู้อี้ดังทะลุความเงียบออกมาจากศาลา ความเย็นยะเยียบแฝงอยู่ในน้ำเสียงอย่างรู้สึกได้ฉีเฮ่ารับคำรีบฉุดหลินจิงอวี่ที่พยายามมองหาสหาย ทั้งสองเก็บเวทอาวุธของตนแล้วลนลานร่ายคาถาท่องกระบี่จากไปทันทีภายในศาลาเฝ้าสงบ ศิษย์ทั้งหลายถูกรังสีพิโรธของอาจารย์สะกดจนยืนตัวแข็ง ไม่กล้าระบายลมหายใจแรง โดยเฉพาะจางเสี่ยวฝานตัวต้นเหตุ นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นเถียนปู้อี้แสดงพลังปาฏิหาริย์ มันบังเกิดความเลื่อมใสสุดขีด ลืมความเจ็บปวดที่หน้าอกไปสิ้น พอเผลอขยับตัวจึงหลุดเสียงร้อง ‘โอ๊ย’ ออกมา หน้าตาบิดเบี้ยวเถียนปู้อี้หันขวับมา จางเสี่ยวฝานรีบกัดฟันก้มหน้าลง เถียนปู้อี้ชำเลืองมองมันสองสามแวบแล้วเลื่อนสายตาไปยังศิษย์ที่ยืนเรียงแถวทีละคนทั้งหมดต่างก้มหน้าหลบสายตาเถียนปู้อี้ถอนใจเฮือกส่ายหน้าน้อยๆ ยกมือไพล่หลังก่อนผละจากไป ซูหรูมองตามเงาหลังสามีก่อนจะหันมากล่าวกับศิษย์ทั้งหลายอย่างนุ่มนวล“พวกเจ้าออกไปก่อนเถอะ”ทุกคนรับคำแล้วพากันแยกย้าย ส่วนเถียนหลิงเอ๋อร์ช่วยพยุงจางเสี่ยวฝานออกไปด้วย เมื่อซูหรูกลับถึงเรือนพักก็เห็นเถียนปู้อี้ยืนเหม่อมองไผ่ในสวนอยู่ใต้ระเบียงนางเดินเข้าไปหยุดอยู่ข้างสามี ถามเสียงแผ่วเบา“ไฉนวันนี้ถึงระเบิดอารมณ์ขนาดนั้น”เถียนปู้อี้ส่ายหน้าไม่ตอบแต่กลับย้อนถาม“ตอนหลิงเอ๋อร์ประมือกับหลินจิงอวี่ ฉีเฮ่าเสกน้ำแข็งขึ้นเป็นกำแพงขวาง ‘กระบี่สยบมังกร’ เจ้าเห็นชัดเจนหรือไม่”ซูหรูถอนใจยาวตอบว่า“มันยังไม่ได้เรียก ‘กระบี่เย็นยะเยือก’ ออกมา”เถียนปู้อี้แค่นเสียงคราหนึ่ง“ตอนประลองคราวก่อน มันต้องยืมพลังจากเวทอาวุธจึงจะสร้างกำแพงน้ำแข็งขึ้นได้ คิดไม่ถึงผ่านไปแค่หกสิบปีมันกลับฝึกได้สำเร็จถึงขั้นนี้”ซูหรูกล่าวเสียงราบเรียบ