ตาคู่ที่แดงก่ำด้วยความคั่งแค้นกระหายเลือด!ความเย็นยะเยียบที่ไร้รูปและไร้ที่มาแผ่กว้างอย่างรวดเร็ว ฉู่อวี้หงเห็นกระบองสีดำน่าเกลียดท่อนนั้นแผ่ไอดำหนาทึบออกราวกับมีชีวิต เจ้าเม็ดกลมๆ ที่ติดอยู่ตรงส่วนปลายก็เปล่งลำแสงสีเขียวสว่างไสว อาบไล้ร่างจางเสี่ยวฝานจนดูเปลี่ยนไปเป็นคนละคน การเปลี่ยนแปลงทั้งหมดนี้เกิดขึ้นภายในรัศมีของ ‘กระบี่สุริยัน’ นอกจากฉู่อวี้หงแล้วไม่มีใครมองเห็นมันแตกตื่นสุดขีด ยังไม่ทันได้ขยับ กระแสเย็นยะเยียบสายนั้นก็ไหลวนอยู่รอบตัวมันเสียแล้ว วินาทีนั้นมันรู้สึกเหมือนพื้นดินตีลังกา พะอืดพะอมคลื่นไส้ อึดใจต่อจากนั้นเจ้าเม็ดกลมๆ ที่ปลายกระบองก็ปล่อยลำแสงสีเขียวจางๆ ใส่ร่างของมันด้านล่างเวที เจิงซูซูได้แต่เต้นแร้งเต้นกาเมื่อเห็นจางเสี่ยวฝานถูกประกายแสงสุริยันครอบคลุมไว้ทั้งร่าง เมื่อคิดว่าสหายกำลังมีสภาพเหมือนวานรถูกย่าง (ตามเหตุผลมันควรจะคิดถึงสุกรถูกย่างมากกว่า แต่ไม่รู้เพราะสาเหตุใดสมองเจิงซูซูจึงผุดคำว่าวานรขึ้น) ก็แทบจะทนต่อไปไม่ได้ ตรงกันข้าม ศิษย์ดอยรับตะวันต่างตบมือโห่ร้องเป็นการใหญ่ แต่ละคนสีหน้าดีใจสุดขีดทันทีทันใดกลับได้ยินเสียงฉู่อวี้หงแผดร้อง ‘กระบี่สุริยัน’ สะท้านเฮือกแล้วดับแสง เผยให้เห็นร่างจางเสี่ยวฝานยืนปักหลักอย่างมั่นคง ส่วนฉู่อวี้หงโซเซถอยกรูดเหมือนได้รับบาดเจ็บสาหัส อึดใจต่อจากนั้น ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของทุกคน ใบหน้ามันก็ปรากฏเลือดไหลออกจากเจ็ดทวาร ยกมือขวาสั่นระริกขึ้นชี้หน้าจางเสี่ยวฝานเหมือนอยากจะพูด แต่ทำอย่างไรก็พูดไม่ออกมันโงนเงนสองสามครั้งแล้วล้มตึงเหมือนแผ่นดินพลิกคว่ำแผ่นฟ้าพลิกหงาย ทั้งบนและล่างเวทีมีแต่ความเงียบเข้าปกคลุม ต่างคนต่างอ้าปากค้าง เหลียวมองกันเลิ่กลั่ก
