ทดลองอ่าน กระบี่เทพสังหาร ตอนที่ 1

“ข้านึกออกแล้ว ตอนเด็กๆ มีครั้งหนึ่งที่ท่านแม่ทะเลาะกับท่านพ่อ ขู่ว่าจะจับเจ้าเหลืองที่พ่อเลี้ยงมาตั้งแต่เล็กจนโตเอาไปทำเนื้อตุ๋น พ่อข้าโกรธจนแทบคลั่งใจตาย เจ้าเหลืองก็กลัวจนไม่กล้ากลับบ้านตั้งหลายวัน”จางเสี่ยวฝานถามอย่างงุนงง“เจ้าเหลืองไม่กล้ากลับบ้าน?”“ใช่ มันอยู่มานานจนเข้าใจภาษามนุษย์ รู้ดีว่าท่านแม่ข้าฝีมือร้ายกาจ กลัวจะถูกเล่นงานจริงๆ ก็เลยหนีออกจากบ้านไปหลายวัน เป็นอย่างไร ร้ายกาจหรือไม่”“ร้ายกาจ!”จางเสี่ยวฝานตอบ แต่ไม่รู้ว่าหมายถึงเจ้าเหลืองหรือว่าซูหรู มันเหลือบมองเจ้าเหลืองอีกสองแวบ คิดไม่ถึงเจ้าเหลืองกลับไม่สนใจ พ่นเสียงออกจมูกคราหนึ่งแล้วเบือนหน้าหนี หมอบนอนอย่างเกียจคร้านทั้งสองเดินไปถึงหน้าป่าไผ่ จางเสี่ยวฝานถามเถียนหลิงเอ๋อร์ว่า“ศิษย์พี่ ที่ดอยทะลุเมฆาข้าเห็นสัตว์ประหลาดตัวใหญ่กว่าเจ้าเหลืองหลายเท่าตัวหนึ่ง ได้ยินว่าเรียกว่า ‘กิเลนน้ำ’ เจ้าเหลืองกับมันเป็นสัตว์เทวะแบบเดียวกันหรือไม่”เถียนหลิงเอ๋อร์หันมาส่ายหน้าดุ“ไม่ใช่ ผู้วิเศษเป็นสัตว์เทพในยุคดึกดำบรรพ์ ฐานะสูงส่งกว่าเจ้าเหลืองมาก เอามาเทียบกันไม่ได้”ขณะตอบนางก็เดินลัดเลาะเข้าป่าไผ่อย่างคุ้นเคย สักพักก็มาถึงบริเวณที่มีไผ่ต้นเล็กกว่าที่อื่น ขนาดเรียวเล็กมากแค่ประมาณนิ้วหัวแม่มือ“เริ่มตรงนี้เถอะ ระยะสามเดือนนี้เจ้าตัดวันละต้นก็พอ”นางสั่งอย่างวางมาดผู้อาวุโส“ต้นเล็กๆ อย่างนี้ให้ตัดแค่วันละต้น?”ครานี้เถียนหลิงเอ๋อร์แค่นเสียงดูถูก“เชอะ เจ้าคนเก่ง ลองตัดดูสิ”จางเสี่ยวฝานพยักหน้า ถือมีดอย่างทะมัดทะแมงไปยังไผ่ปล้องดำต้นหนึ่ง พอยกมีดฟันฉับก็มีเสียงดัง ‘ปึ้ก’ คมมีดเหมือนกระทบถูกศิลาแล้วดีดกลับจนง่ามมือชาไปทั้งแถบ หนำซ้ำต้นไผ่ยังเด้งดึ๋งกลับมากระแทกถูกหน้าผากมันเข้าเต็มแรง เจ็บจนร้องโอย หน้าผากแดงเป็นปื้น