ทดลองอ่าน กระบี่เทพสังหาร ตอนที่ 1

ขาดคำก็ลงมือฟันเป็นการใหญ่ เสียง ‘โป๊กๆๆๆ’ ดังสี่ครั้ง แล้วไผ่ต้นนั้นก็ล้มลง จางเสี่ยวฝานมองตาค้างเถียนหลิงเอ๋อร์ชวนด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์“กลับกันเถอะ”กล่าวจบก็สะบัดหน้าเดินนำ จางเสี่ยวฝานทั้งอายทั้งรู้สึกผิด สาบานในใจว่าวันพรุ่งนี้จะต้องทุ่มเทเรี่ยวแรงเป็นสิบสองเท่าเพื่อทำแบบฝึกหัดนี้ให้สำเร็จจงได้กว่าจะลากสังขารอันเหนื่อยอ่อนกลับมาถึงที่พักเวลาก็ล่วงเลยเข้ายามเที่ยง เถียนหลิงเอ๋อร์สะบัดหน้าเดินหายไปทางเรือนด้านหลัง จางเสี่ยวฝานได้แต่ลากเท้าที่แทบหมดสภาพกลับไปที่ห้องตัวเอง ที่หน้าประตูระเบียงวงแหวนเห็นซ่งต้าเหรินยืนยิ้มรออยู่“ศิษย์น้องเล็ก เหนื่อยหรือไม่”จางเสี่ยวฝานฝืนยิ้มพลางส่ายหน้าซ่งต้าเหรินเห็นมันยังอายุน้อย แต่กลับใจแข็งอดทนยิ่งก็อดหัวเราะมิได้ เดินเป็นเพื่อนมันไปที่ห้อง กล่าวว่า“ปกติในห้องครัวจะต้มน้ำร้อนไว้ วันหลังจะแวะไปตักมาอาบก่อนก็ได้ ตอนนี้เจ้าพักสักครู่ เดี๋ยวข้าจะเดินมาเรียกกินข้าวเที่ยง เสร็จแล้วพวกเรายังมีบทเรียนที่ต้องฝึกอีก”จางเสี่ยวฝานสะดุ้งเฮือก“หา? ตอนบ่ายยังต้องฝึกอีกหรือ”ซ่งต้าเหรินเห็นทีท่าของมันก็งงงันวูบ แต่แล้วก็ฉุกใจคิด ยิ้มกว้าง“อ้อ ข้าลืมบอกไป ตอนบ่ายเป็นช่วงเวลาฝึกฌานนั่งสมาธิ ข้าจะเริ่มถ่ายทอดบทเบื้องต้นให้เจ้าตั้งแต่วันนี้เลย”จางเสี่ยวฝานค่อยโล่งอก ถามอย่างตื่นเต้นยินดีว่า“ศิษย์พี่ใหญ่ วิชาลัทธิเต๋าของพวกเรานี่ร้ายกาจยิ่ง ฝึกยากยิ่งใช่หรือไม่”ซ่งต้าเหรินยิ้มน้อยๆ“หากฝึกถึงระดับสูงย่อมต้องร้ายกาจ ส่วนเรื่องยากไม่ยากต้องดูจากคุณสมบัติและสติปัญญาของแต่ละคน แต่ต่อให้คุณสมบัติด้อยไปบ้างก็ไม่เป็นไร เมื่อคืนอาจารย์ก็บอกกล่าวเจ้าแล้วว่า ‘มรรคาแห่งเต๋านั้นกว้างใหญ่ไร้พรมแดน ต้องมานะพากเพียรประดุจสำเภาฝ่าคลื่นลม’ ขอเพียงมีมานะอดทนไม่ย่อท้อ ต่อให้ยากเพียงไรก็ต้องสำเร็จ”จางเสี่ยวฝานพยักหน้าอย่างแรงจนคอแทบเคล็ด