ขั้นที่หนึ่งของหยกวิสุทธิ์เป็นพื้นฐานที่เรียบง่ายไม่ซับซ้อนของการฝึกพลังมหัศจรรย์ไท่จี๋ ประโยคที่ได้รับมีเพียงสี่คำคือฝึกเดินลมปราณ ผู้ฝึกจะต้องนั่งสมาธิ ปล่อยวางจิตหยุดคิดถึงปัญหา ดึงดูดพลังงานแห่งจักรวาลเข้าสู่ร่างกายแล้วโคจรหนึ่งรอบ อาศัยวิธีการนี้หายใจเข้าออกและหล่อหลอมเป็นหนึ่งกับดินฟ้า บรรลุถึงขั้นรับรู้และเข้าใจในธรรมชาติ หากสามารถดึงพลังที่ว่าเข้ามาโคจรในร่างได้ติดต่อกันสามสิบหกรอบ จนเลือดลมในร่างหนักแน่นมีเสถียรภาพ ก็จะสามารถฝึกในขั้นสูงยิ่งขึ้นต่อได้การฝึกแบบนี้มีรากฐานดั้งเดิมมาจากลัทธิเต๋า ผ่านการฝึกฝนค้นคว้านานหลายพันปี ย่อมไม่มีข้อผิดพลาดหรือน่าสงสัย แต่ยามนี้ในใจจางเสี่ยวฝานกลับปั่นป่วนดุจมีมรสุม ทั้งนี้เพราะวิธีการฝึกช่างตรงข้ามกับเคล็ดวิชาที่หลวงจีนผู่จื้อถ่ายทอดแก่มันอย่างสิ้นเชิงคืนก่อนเกิดเหตุโศกนาฏกรรมกับหมู่บ้านวัดหญ้าคา ผู่จื้อได้ถ่ายทอดเคล็ดวิชาให้แก่มัน บอกอย่างชัดเจนว่าขณะฝึกเดินลมปราณจะต้องตัดขาดจากโลกภายนอก เข้าใจในภาวะแห่งตน ดั่งที่ว่าธรรมทั้งปวงล้วนว่างเปล่า ไม่เกิดไม่ดับ ไม่สกปรกไม่สะอาด ไม่เพิ่มไม่ลด ในความว่างเปล่านั้นไร้รูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ เมื่อไม่มีตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ ก็ไม่มีรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส และธรรมารมณ์ ไม่มีจักขุทวาร จนกระทั่งไร้ซึ่งมโนทวาร ไม่มีอวิชชา เมื่อไม่มีอวิชชา ย่อมไม่มีความแก่เฒ่าและความตาย เมื่อไม่มีความแก่เฒ่าและความตาย ก็ไร้ซึ่งทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค ย่อมไม่มีซึ่งการรู้แจ้งหรือไม่รู้แจ้ง*หลักการที่ลึกซึ้งเข้าใจยากเช่นนี้เป็นไปไม่ได้ที่จางเสี่ยวฝานจะเข้าใจได้อย่างถ่องแท้ในเวลาอันสั้น แต่กระนั้นก็ยังแยกแยะออกว่าวิธีการฝึกของทั้งสองสำนักแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง จึงรู้สึกจิตใจว้าวุ่นไม่รู้จะทำอย่างไรดีที่จางเสี่ยวฝานไม่รู้ก็คือพลังมหัศจรรย์ไท่จี๋เป็นเคล็ดวิชาปาฏิหาริย์อันล้ำเลิศของลัทธิเต๋า แต่เคล็ดวิชาที่ผู่จื้อถ่ายทอดให้มันด้วยความหวังกลับเป็นหลักธรรมอันสูงส่งของศาสนาพุทธ ‘โพธิธรรม’ไฉนหลักธรรมทั้งสองจึงมีวิธีปฏิบัติและฝึกฝนไม่เหมือนกัน เรื่องนี้ต้องย้อนกลับไปที่จุดกำเนิดพุทธและเต๋ามีประวัติศาสตร์อันยาวนาน และไม่เคยไปมาหาสู่ วิธีการฝึกฝนบำเพ็ญเพียรต่างมีจุดเริ่มจากปรัชญาแนวคิดของแต่ละสำนัก พูดถึงลัทธิเต๋าเป็นตัวอย่าง หลักสำคัญอยู่ที่คำว่า ‘เต๋า’ ดั่งที่ว่าเต๋าก่อกำเนิดหนึ่ง หนึ่งก่อกำเนิดสอง สองก่อกำเนิดสาม สามก่อกำเนิดสรรพสิ่ง สรรพสิ่งแบกรับหยินและโอบกอดหยาง ปรับปราณจนเกิดดุลยภาพ** ลัทธิเต๋ากำเนิดจากปรัชญาความคิดของผู้ปฏิบัติเต๋า แม้กระทั่งหยกวิสุทธิ์ เหนือวิสุทธิ์ และบรมวิสุทธิ์ ด่านสำคัญทั้งสามของเคล็ดวิชาพลังมหัศจรรย์ไท่จี๋ยังตั้งชื่อมาจากเทพนิยายของลัทธิเต๋าเกี่ยวกับเทพหยกวิสุทธิ์หยวนสือเทียนจวิน เทพเหนือวิสุทธิ์หลิงเป่าเทียนจวิน และเทพบรมวิสุทธิ์เต้าเต๋อเทียนจวิน ซึ่งก็คือคณะตรีวิสุทธิเทพ การฝึกปฏิบัติเต๋าเน้นหนักในการหล่อหลอมเป็นหนึ่งกับธรรมชาติ ใช้ตัวเองยืมพลังงานในธรรมชาติมาแปลงเป็นอานุภาพอันยิ่งใหญ่* ที่มา ปรัชญาปารมิตาหฤทัยสูตร แปลว่าพระสูตรที่ว่าด้วยหัวใจแห่งปัญญาบารมี เป็นพระสูตรที่มีคนสวดมากที่สุด** ที่มา คัมภีร์เต๋าเต๋อจิง หรือวิถีคุณธรรม
