พอผลไม้ป่าลงท้องความหิวโหยก็บรรเทาลงบ้าง ขณะเดียวกันจิตใจก็แจ่มใสขึ้น มันลุกขึ้นบิดขี้เกียจกวาดตามองไปรอบๆ อันที่จริงภาพต้นไม้เขียวชอุ่มและเสียงธารน้ำไหลจ๊อกๆ บันดาลเป็นธรรมชาติอันเงียบสงบและงดงาม ใครจะรู้ว่ามันซุกซ่อนอาถรรพ์แปลกประหลาดเอาไว้แล้วจู่ๆ จางเสี่ยวฝานก็รู้สึกร้อนวาบที่หน้าอก ตามด้วยเสียงหนักๆ ดัง ‘กึกๆๆ’ เหมือนกับของแตก มันใจหายวาบ รีบล้วงมุกเม็ดนั้นออกจากอกเสื้อ พอเห็นถนัดก็สะดุ้งโหยงเพราะมุกยามนี้ส่องแสงสีเขียวเรืองรอง เจ้าคลื่นสีเขียวด้านในเคลื่อนไหวดิ้นรนอย่างคลุ้มคลั่ง พยายามที่จะพุ่งชนผิวชั้นนอกออกมา และสัญลักษณ์รูป ‘卐’ ที่ขัดขวางมันไว้ ยามนี้คล้ายจะอ่อนแรงเต็มทน สีสันยิ่งจืดจาง ท่าทางจะสกัดเอาไว้ไม่อยู่จางเสี่ยวฝานไหนเลยจะรู้ว่าไข่มุกที่ดูธรรมดาไม่สะดุดตาเม็ดนี้อันที่จริงคือ ‘มุกดูดโลหิต’ สิ่งชั่วร้ายที่มีชื่อก้องแผ่นดิน มันมีประวัติความเป็นมาไม่ชัดเจน แต่มีคุณสมบัติพิสดารคือชอบดูดเลือด หากสิ่งมีชีวิตใดเข้าใกล้ ไม่นานก็จะถูกมันดูดเลือดจนตาย ร่างแห้งเหี่ยวเหลือเพียงหนังหุ้มกระดูก จัดเป็นสิ่งชั่วร้ายที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในแดนดินเมื่อพันปีก่อนมุกเม็ดนี้ถูกครอบครองโดย ‘ผู้เฒ่าใจอำมหิต’ แห่งพรรคมาร ใช้ประโยชน์จากคุณสมบัติพิเศษของมันฝึกปรือจนกลายเป็นเวทอาวุธประจำกาย ผงาดขึ้นเป็นยอดฝีมือชั้นแนวหน้า ไม่ทราบว่าสังหารคนฝ่ายธรรมะตายไปมากมายเท่าไร ชื่อเสียงจึงลือกระฉ่อนกลายเป็นหนึ่งในสี่ของวิเศษพรรคมาร หลังจากผู้เฒ่าใจอำมหิตตายมุกเม็ดนี้ก็หายสาบสูญจนไร้ร่องรอยเมื่อสามสิบปีก่อนหลวงจีนผู่จื้อแห่งวัดเสียงสวรรค์บังเอิญเก็บมุกเม็ดนี้ได้จากบึงใหญ่ทางทิศตะวันตก ตอนนั้นภายในรัศมีสิบลี้มีแต่กองกระดูกขาวโพลน หามีสิ่งมีชีวิตไม่ เรียกได้ว่าประชาชนตกอยู่ในทุกขเวทนา ความอาฆาตแค้นเข้มข้นรุนแรงผู่จื้อบังเกิดจิตเมตตาคำนึงถึงพุทธธรรมคำสอนจึงเก็บมันไว้ วางค่ายกลสยบมารพร้อมทั้งสวดมนต์สยบพลังชั่วร้ายทุกวันทุกคืน ทำเช่นนี้มาตลอดสามสิบปีไม่เคยว่างเว้น ทั้งยังร้อยมันไว้ใน ‘ประคำหยกสวดมนต์’ ซึ่งเป็นของล้ำค่าทางพุทธศาสนา ใช้พลังธรรมปิดผนึกความชั่วร้ายกระหายเลือดไว้หลายชั้น ในที่สุดก็สยบพลังชั่วร้ายนี้ไว้ได้ กักขังมันไว้ในประคำหยกไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวันตลอดกาลมิคาดเพราะการต่อสู้ในวัดหญ้าคา ผู่จื้อถูกชายลึกลับชุดดำทำร้ายบาดเจ็บ เปรียบเสมือนตะเกียงที่ใกล้หมดน้ำมัน แม้คนชุดดำจะได้รับบาดเจ็บหนีไป แต่ผู่จื้อรู้ว่าศัตรูไม่ได้อาการหนักถึงชีวิต ทั้งยังคิดครอบครอง ‘มุกดูดโลหิต’ จึงกินยาเม็ด ‘สามวันสิ้น’ เพื่อยืดอายุ ในเมื่อจะมีอายุอีกเพียงสามวัน มันจำต้องเสี่ยงมอบ ‘มุกดูดโลหิต’ ให้จางเสี่ยวฝาน กำชับเด็กชายว่าห้ามนำออกมาให้ใครดู พอสบโอกาสก็ให้โยนทิ้งในเหวลึก ถึงแม้ทำเช่นนี้อาจมีโอกาสทำร้ายชีวิตประชาชนผู้บริสุทธิ์ ทว่าก็ยังดีกว่าตกอยู่ในเงื้อมมือคนชั่ว
