ทดลองอ่าน กระบี่เทพสังหาร ตอนที่ 1

จางเสี่ยวฝานฝืนใจยิ้ม“ข้าไม่เป็นไร ศิษย์พี่ไม่ต้องเป็นห่วง”เถียนหลิงเอ๋อร์พยุงมันลุกขึ้นนั่ง สิ่งแรกที่จางเสี่ยวฝานมองคือฝ่ามือตัวเอง แต่นอกจากซีดไปเล็กน้อยก็ไม่มีสิ่งใดผิดปกติ มันนั่งงงงวย ยังจำได้ชัดว่าฝ่ามือตนเองมีเลือดออก แล้วทำไมตอนนี้กลับไม่มีร่องรอยบาดแผลเลยเล่าหรือว่าเป็นแค่ฝันร้าย“เสี่ยวฝาน”เห็นมันนั่งเหม่อลอยจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เถียนหลิงเอ๋อร์ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ ผลักร่างมันเบาๆจางเสี่ยวฝานตื่นจากภวังค์ อยากจะเล่าเรื่องประหลาดที่เกิดขึ้นให้นางฟัง แต่ก็อึกอักไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไรดี ในใจคิดว่าเรื่องนี้แปลกพิสดารเกินไปขนาดตัวเองยังสงสัยว่าจริงหรือไม่ จึงนิ่งอึ้งไปครู่ก่อนจะบอกว่า“ข้าไม่เป็นไร”เถียนหลิงเอ๋อร์ค่อยเบาใจลง หลังจากนางฟื้นขึ้นมาก็พบว่าฟ้าใกล้จะมืดแล้ว ตัวเองนอนอยู่ใต้สนใหญ่ แต่ศิษย์น้องกลับไปนอนสลบอยู่กลางที่โล่ง ความวิตกเกาะกุมใจ นางรีบวิ่งไปเขย่าปลุก โชคดีที่อีกฝ่ายตื่นขึ้นอย่างปลอดภัยนางมองสำรวจไปรอบๆ ก่อนจะเอ่ยชวน“ศิษย์น้อง ที่นี่ดูแปลกๆ พวกเรารีบออกไปเสียแต่เนิ่นๆ เถอะ พรุ่งนี้ค่อยชวนท่านแม่ข้ามาตรวจดู”จางเสี่ยวฝานพยักหน้า ขยับจะลุกก็รู้สึกเจ็บปวดไปทั่วทั้งตัว หน้ามืดตาลาย หากมิใช่เพราะเถียนหลิงเอ๋อร์พยุงไว้คงล้มกลิ้งไปแล้วเถียนหลิงเอ๋อร์เห็นหน้ามันขาวซีดปราศจากเลือดฝาดก็รีบเขย่าถาม จางเสี่ยวฝานตั้งสติสำรวจตัวเองแต่ก็ไม่พบบาดแผลใดๆ จึงบอกว่า“ศิษย์พี่ ข้าเพียงแค่หน้ามืดเท่านั้น”เถียนหลิงเอ๋อร์สำรวจดูอีกทีจนมั่นใจก็พยักหน้าเร่งเร้า“ฟ้ามืดแล้ว ทุกคนคงกำลังเป็นห่วง รีบกลับกันเถอะ”จางเสี่ยวฝานรับคำเถียนหลิงเอ๋อร์สูดลมหายใจลึก แอบบ่นตัวเองในใจว่าไฉนจึงอ่อนแอเป็นลมเฉกเช่นคนไร้ยุทธ์ นางยกมือออกคำสั่ง ‘แพรแดงอำพัน’ ก็ลอยตัวมาทันที