• Connect with us

    Enter Books | นิยายแฟนตาซี กำลังภายใน ลึกลับ สืบสวน

    ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่านนิยาย ล่า ตอนถ้ำนาคาลำน้ำโขง บทที่ 2

    หน้าที่แล้ว1 of 16

    บทที่ 2

    แม้จะกลับมาถึงร้านขายหนังสัตว์แล้ว แต่ผมยังคงสับสนไม่หาย

    หม่าซานคิดว่าผมเป็นไข้แดดเลยรีบพยุงผมนั่ง ชงชาดอกไม้มาให้กาหนึ่ง

    ที่อยู่บนหัวเขาคือหมวกงอบ มีผ้าขนหนูพาดอยู่บนไหล่ ดูขัดกันสุดๆ หม่าซานคอยถามนั่นถามนี่อยู่ข้างๆ คิดกระเซ้าเย้าแหย่ให้ผมสบายใจ

    ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมไม่แคล้วต้องบอกว่าเขาดูไม่ต่างอะไรกับพวกที่คอยถูหลังอยู่ในโรงอาบน้ำแน่ แต่ตอนนี้ใจผมโคตรสับสนวุ่นวาย ไหนเลยจะมีอารมณ์ใส่ใจกับคำพูดล้อเล่นของเขา หลังจากพูดเออออสองสามประโยค ผมก็สั่งให้เขาถอยออกไป

    ผมวางถ้วยชาลง ในใจยังคงว้าวุ่น พอไปหาจีเสี่ยวเหมี่ยนที่กลางลานก็พบว่าเธอยังคงนั่งนิ่งอยู่ใต้ต้นไม้เหมือนเช่นทุกครั้ง

    ผมจุดบุหรี่พลางยืนมองดูเธออยู่อีกด้าน จิตใจสงบลงทีละน้อย และนึกย้อนกลับไปถึงเรื่องราวทั้งหมดอีกครั้ง

    ช่วงนี้ชีวิตผมไม่ต่างอะไรกับนั่งรถไฟเหาะตีลังกา เริ่มด้วยการเดินทางเข้าไปในเมืองหมาป่าแปลกประหลาด ตามติดมาด้วยเรื่องที่นายห้างที่ทำตัวลึกลับมาตลอดจู่ๆ ก็กลายเป็นน้าเล็กที่หายสาบสูญไปนานหลายปี หนำซ้ำผู้เฒ่ากวนตงที่ชอบยิ้มตาหยีอยู่ตลอดเวลาก็ดันกลายเป็นคนที่ลอบทำร้ายน้าเล็กเมื่อสามสิบปีก่อน!

    เรื่องราวที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลันทันทีเหล่านี้ถาโถมเข้าใส่ผมจนแทบตั้งตัวไม่ติด

    ผมอัดควันเข้าปอดเต็มแรง ขี้บุหรี่ร่วงลงพื้น หัวสมองเริ่มลำดับเหตุการณ์ทั้งหมดใหม่ตั้งแต่ต้นจนจบ

    ก่อนอื่นผมมาที่ร้านนี้ได้ยังไง

    เอ่อ นั่นเป็นเรื่องเมื่อห้าปีก่อน ตอนนั้นผมเพิ่งจบมหาวิทยาลัยออกมาหมาดๆ เรียนจบปุ๊บก็ตกงานปั๊บ ทุกวันได้แต่อ่านนิยายกำลังภายในอยู่ในหอพัก จู่ๆ วันหนึ่งไอ้ลูกหมาข่งที่ปล่อยชีวิตไปตามยถากรรมร่วมกับผมก็ราวกับถูกผีเข้า เขายืนกรานหัวเด็ดตีนขาดว่าไม่ว่ายังไงก็ต้องพาผมไปเลี้ยงไส้หมูพะโล้ให้ได้

    หลังกินเสร็จเขาก็ชี้ให้ผมดูป้ายประกาศรับสมัครพนักงานของร้านขายหนังสัตว์ที่อยู่ข้างๆ เจ้าบ้านั่นอย่างกับคนกินยาปลุกกำหนัด ฉุดกระชากลากผมให้เข้าไปสัมภาษณ์งาน หลังสัมภาษณ์เสร็จ ผลก็คือเขาถูกคัดออก ส่วนผมกลับได้รับคัดเลือก

    ไอ้ลูกหมาข่งท่าทางน่าสงสัย!

    ทันใดนั้นผมก็นึกขึ้นได้ ก่อนขึ้นรถไฟเจ้าบ้านั่นส่งข้อความอะไรบางอย่างมา หรือเขาคิดจะเตือนอะไรผม

    หลายวันมานี้ชีวิตผมยุ่งเหยิงเสียจนลืมชาร์จแบตฯ โทรศัพท์ ผมรีบเสียบสายชาร์จ หลังเปิดเครื่อง ระบบก็ส่งเสียงติ๊งๆๆ ไม่หยุด บอกให้รู้ว่ามีข้อความเข้ามาหลายสิบข้อความ

    พอเปิดออกอ่าน นอกจากข้อความขยะทั้งหลายแล้ว ทั้งหมดล้วนเป็นข้อความจากไอ้ลูกหมาข่ง

    ผมกระวนกระวาย ปาดเช็ดเหงื่อบนฝ่ามือเข้ากับขากางเกงก่อนจะรีบเปิดอ่าน ในที่สุดผมก็มองเห็นข้อความที่ครบถ้วนสมบูรณ์ ‘ห้ามไปต้าซิงอันหลิ่ง โทรกลับมาด่วน! เสี่ยวชี ตอนนี้เอ็งกำลังตกอยู่ในอันตราย!จำไว้ ไม่ว่าพบเจออะไรเข้า ยังไงก็ต้องเอาชีวิตรอดกลับมาให้ได้!’

    ใจผมเต้นระส่ำ ผมเปิดดูข้อความอื่นๆ เนื้อความล้วนไม่มีอะไรแตกต่าง

    เขาถึงกับส่งข้อความแบบเดียวกันมาหาผมติดๆ กันหลายสิบฉบับ

    พอนึกถึงน้ำเสียงเคร่งขรึมจริงจังตอนคุยโทรศัพท์กัน จู่ๆ ผมก็รู้สึกตื่นตระหนก รีบโทรศัพท์กลับไปหาเขา แต่ระบบกลับบอกว่าไม่มีหมายเลขนี้

    นี่มันเรื่องอะไรกัน

    จู่ๆ ไอ้ลูกหมาข่งก็เปลี่ยนเบอร์?

    หน้าที่แล้ว1 of 16

    Comments

    comments

    Continue Reading

    More in ทดลองอ่าน

    นิยายยอดนิยม

    Uncategorized

    ทดลองอ่าน ความลับแห่งสามก๊ก เล่ม 1 ตอนที่ 2

    เสียงนี้แผ่วเบามาก แต่หลิวผิงกับถังจีฟังแล้วกลับรู้สึกเหมือนสายฟ้าฟาดลงมา หลิวผิงจ้องใบหน้าไร้ชีวิตของหลิวเสีย ความคิดปั...

    Uncategorized

    ทดลองอ่านยอดเชฟเทพนักปรุง เล่ม 1 ตอนที่ 2

    ทดลองอ่าน ยอดเชฟ 1_2 “กระเป๋าสตางค์!” เขารวบรวมพละกำลังทั้งหมดวิ่งไล่ตามเด็กคนนั้น แต่คนต่างถิ่นอย่างเขาคงไม่มีทางจับคนใ...

    Uncategorized

    ความแตกต่างระหว่าง เชฟ กับ กุ๊ก

    ‘เชฟ’ กับ ‘กุ๊ก’ แตกต่างกันยังไง เคยสงสัยกันไหม? คำที่ใช้เรียกคนทำอาหารที่ทำให้เราสับสนกันมาตลอดอย่าง ‘เชฟ’ กับ ‘กุ๊ก’ แ...

    Facebook