• Connect with us

    Enter Books

    ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน รหัสลับหลันถิงซวี่ ตอนที่ 1

    หน้าที่แล้ว1 of 8

    บทนำ

     

    ต้าถังรัชศกเจินกวน* ปีที่ยี่สิบ ปลายฤดูสารท ยามพลบค่ำ

    ตะวันแสงสุดท้ายยังไม่ทันจะลับพ้นหลังคาวัดหย่งซิน จู่ๆ เสียงตะโกนแหลมรันทดของใครบางคนก็ดังทำลายความเงียบสงัดภายในวัดเก่าแก่อายุนับร้อยปีแห่งนี้ลงจนสิ้น

    บรรดาภิกษุสามเณรที่กำลังทำวัตรเย็นอยู่ต่างพากันชะเง้อคอมอง แต่พวกเขากลับเห็นก็แต่เพียงภิกษุเฒ่ารูปหนึ่งกำลังวิ่งร้องตะโกน โซซัดโซเซเข้ามาในอาราม ก่อนจะล้มหัวทิ่มลงข้างสระสี่เยี่ยน

    “เปี้ยนไฉ?”

    “เป็นอะไรของเขา”

    “เกิดเรื่องขึ้นใช่หรือไม่”

    พวกภิกษุสามเณรต่างมองหน้ากันไปมา

    อาเฉิน สามเณรน้อยที่อยู่ปรนนิบัติรับใช้พระเปี้ยนไฉวิ่งตามออกมา ก่อนจะตรงเข้าไปประคองพระเปี้ยนไฉ “อาจารย์ ท่านฟื้นสิ!”

    “หายไปแล้ว! หายไปแล้ว!” เปี้ยนไฉทำก็แต่เพียงร้องตะโกนอย่างเหนื่อยอ่อนเสียงแหบพร่า

    “อะไรหายหรือขอรับ”

    “หลัน…หลันถิง…” แต่แล้วจู่ๆ เปี้ยนไฉก็ปิดปากเงียบ นัยน์ตาแดงก่ำเบิกกว้าง “เป็นเจ้านั่น! ต้องใช่เจ้านั่นแน่ๆ! เจ้านั่นเป็นคนขโมยไป!”

    เจ้านั่น? อาเฉินเหมือนจะเข้าใจได้ทันที…เมื่อสามวันก่อนมีบัณฑิตซอมซ่อแซ่เซียวคนหนึ่งมาที่วัดหย่งซินเพื่อขอพักค้างแรม ไม่รู้ทำไมคุยกับภิกษุเฒ่าอย่างเปี้ยนไฉได้ถูกคอนัก เปี้ยนไฉอายุเจ็ดสิบกว่าแล้ว นิสัยรักสันโดษ ปกติไม่ค่อยสุงสิงกับภิกษุสามเณรรูปอื่นๆ สักเท่าไรนัก แต่กับบัณฑิตแซ่เซียวรายนี้กลับราวเป็นสหายเก่า ยามพูดคุยกันถึงเรื่องพิณหมากอักษรภาพวาด ทั้งคู่เหมือนจะเห็นพ้องต้องกันไปเสียทุกอย่าง ขนาดค่ำมืดดึกดื่นแล้ว เปี้ยนไฉก็ยังเชิญบัณฑิตแซ่เซียวไปสนทนาข้ามคืนกันที่กุฏิ โดยมีอาเฉินคอยต้มชารับใช้อยู่ข้างๆ คอยฟังพวกเขาต่อกลอน เทียบอักษร พูดคุยถึงเรื่องอะไรเกี่ยวกับฉบับแท้จริงของหวังซีจือ…หรือ ‘เจ้านั่น’ ที่อาจารย์พูดถึงจะหมายถึงบัณฑิตแซ่เซียว?

    ในเวลานี้วินาทีนี้ เปี้ยนไฉเองก็กำลังนึกย้อนไปถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนวานเช่นกัน เขาร้อนรนกระวนกระวายราวกับถูกไฟสุมทั่วร่าง…

    บัณฑิตแซ่เซียวคนนั้นทำให้เขาเลิกระแวดระวังได้อย่างไรกัน บางทีอาจเพราะบทกวีอีกฝ่ายที่ว่า ‘ใครหนอเวทนาห่านป่าเคยพลัดกลุ่ม ทุกข์กลุ้มรุมดั่งลมพัดขจัดหาย’ สร้างความซาบซึ้งให้กับเปี้ยนไฉไม่ใช่น้อย เปี้ยนไฉจึงตอบกลับด้วยไมตรี ‘ฤๅท่านมีวิชาคาถาเร้นลับ ผู้ใดล้วนกลับปลุกใจหม่นฟื้นคืนได้’ ขณะที่กำลังต่อกลอนโต้กันไปมาอยู่นั้น เปี้ยนไฉก็ให้รู้สึกว่าตนเองเหมือนได้รู้จักกับสหายรู้ใจยากพบพานเข้าให้แล้ว ดังนั้นตอนบัณฑิตแซ่เซียวหยิบเอาม้วนอักษรจำนวนหนึ่งที่เป็นลายมือแท้จริงของหวังซีจือออกมาอวด เปี้ยนไฉจึงพูดออกมาด้วยความภาคภูมิใจว่า

    * เจินกวน เป็นชื่อรัชศกในสมัยของจักรพรรดิถังไท่จงหลี่ซื่อหมิน หมายถึงช่วงเวลาที่หลี่ซื่อหมินครองราชย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 626 – 649

    หน้าที่แล้ว1 of 8

    Comments

    comments

    Continue Reading

    More in ทดลองอ่าน

    • ทดลองอ่าน

      ทดลองอ่าน นาโนมาชิน 1 ครั้งที่ 6

      By

      บทที่ 5 เด็กน้อย ข้าจะรับเจ้าเป็นศิษย์ (2)   รู้จากเสียงลมหายใจงั้นรึ ขณะชอนยออุนกำลังรู้สึกทึ่งเสียงของนาโนก็ดังขึ้นในหัวเขา [จำนวนลมห...

    • ทดลองอ่าน

      ทดลองอ่าน นาโนมาชิน 1 ครั้งที่ 5

      By

      บทที่ 4 การทดสอบขั้นที่หนึ่งง่ายดายนัก (2)   ก่อนหน้านี้ชอนยออุนเต็มไปด้วยความประหม่าเมื่อได้รู้ว่าต้องทดสอบกำลังภายใน แต่เพราะนาโนช่วย...

    • ทดลองอ่าน

      ทดลองอ่าน นาโนมาชิน 1 ครั้งที่ 4

      By

      บทที่ 3 เข้าสู่สำนักมาร (3)   พรรคมารประกอบไปด้วยพรรคมากมายนับร้อยพรรค แต่มีเพียงหกพรรคที่กล่าวได้ว่าเป็นเสาหลักของพรรคมาร สำนักมารถูกส...

    • ทดลองอ่าน

      ทดลองอ่าน นาโนมาชิน 1 ครั้งที่ 3

      By

      บทที่ 3 เข้าสู่สำนักมาร (1)   ตอนชอนยออุนอายุได้สิบปี ฮูหยินฮวาผู้เป็นแม่ของเขาก็ล้มป่วยและสุดท้ายก็จากโลกนี้ไป ตอนท่านประมุขรู้ว่านางป...

    • ทดลองอ่าน

      ทดลองอ่าน นาโนมาชิน 1 ครั้งที่ 2

      By

      บทที่ 2 ใครบอกให้ท่องตำรา (1)   แม้ชอนยออุนจะยังเป็นแค่เด็กหนุ่ม แต่เขาก็ไม่ได้โง่เขลา ในช่วงชีวิตสิบห้าปีที่ผ่านมา เขาถูกลอบสังหารและพ...

    • ทดลองอ่าน

      ทดลองอ่าน นาโนมาชิน 1 ครั้งที่ 1

      By

      บทนำ จุดเปลี่ยนแห่งโชคชะตา   ตั้งแต่โบราณนานมา เหล่านักรบในจงหยวนต่างเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้เพื่อใช้ป้องกันตัวจากศัตรู เมื่อวันเวลาผ่านไ...

    • ทดลองอ่าน

      ทดลองอ่าน หนึ่งความคิดนิจนิรันดร์ 1 บทที่ 31 – 40

      By

      บทที่ 31 อัปยศนัก!   กระบี่ไม้ของชายหนุ่มร่างผอมแห้งมีพลานุภาพไม่ธรรมดา แปลงเป็นสายรุ้งเส้นยาวเส้นหนึ่ง พุ่งดิ่งมาทางไป๋เสี่ยวฉุน แต่ยั...

    นิยายยอดนิยม

    Facebook