• Connect with us

    Enter Books | นิยายแฟนตาซี กำลังภายใน ลึกลับ สืบสวน

    ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่านนิยายสยบฟ้า พิชิตปฐพี เล่ม 1

    หน้าที่แล้ว1 of 78

    บทนำ

    อดีตกาลนานมาแล้ว มีสถานที่ที่เป็นปริศนาอยู่มากมาย และในสถานที่เหล่านั้นก็มีบุคคลที่เป็นปริศนาอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก

    ยามสายัณห์ ดวงตะวันใหญ่มหึมาลอยอยู่เหนือทุ่งร้าง แสงสีแดงที่เปล่งออกมาแผ่ขยายไปทั่วบริเวณอย่างช้าๆ ทว่าหนักแน่นแน่นอน หลังหิมะละลาย ตะไคร่น้ำเริ่มเจริญเติบโตรุกไล่ไปทั่วทุกแห่งหน จนมองไปคล้ายไฟป่าที่ลามเลียอยู่กลางท้องทุ่ง รอบด้านเงียบสงัด นานๆ ครั้งจึงจะมีเสียงเหยี่ยวร้องและเสียงกระโดดของละมั่งเหลืองแว่วมาให้ได้ยินอยู่เลือนราง

    ณ ทุ่งร้างอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้กลับปรากฏคนขึ้นสามคน ยืนรวมตัวกันอยู่ใต้ต้นไม้ที่ไม่ค่อยจะถูกพบเห็นมากนักในแถบนี้ ไม่มีการเอ่ยปากทักทาย ต่างคนต่างก้มมองพื้นโดยมิได้นัดหมาย ราวกับว่าที่โคนต้นไม้นั้นมีอะไรบางอย่างน่าสนใจ คุ้มค่าให้เปลืองสมองขบคิดอย่างจริงจัง

    มดสองฝูงกำลังต่อสู้กันอยู่รอบๆ รากไม้สีน้ำตาลที่โผล่พ้นผืนดินเย็นเฉียบ อาจเป็นเพราะยากที่จะหาบ้านที่งดงามสมบูรณ์แบบเฉกเช่นรากไม้นี้ได้อีก ดังนั้นการต่อสู้จึงดำเนินไปอย่างดุเดือดเลือดพล่าน เพียงครู่เดียวก็ปรากฏซากไร้วิญญาณของมดหลายพันตัว ฟังดูน่าจะเป็นสมรภูมิรบที่อบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือด แต่แท้ที่จริงแล้วก็เป็นแค่จุดสีดำเล็กๆ จุดหนึ่ง

    อากาศเย็นเยือก แต่คนทั้งสามกลับสวมใส่อาภรณ์ไม่มากนัก คล้ายความหนาวมิอาจส่งผลกระทบต่อร่างกายพวกมัน ทั้งหมดยังคงจ้องมองพื้นอยู่อย่างเงียบงันเช่นนั้น มิทราบว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด หนึ่งในนั้นจึงเอ่ยปาก

    “ในโลกของพวกมด มหามรรคนั้นเป็นเช่นไร”

    คนเอ่ยวาจาเค้าหน้ายังเด็ก รูปร่างผอมเล็ก เป็นเพียงแค่หนุ่มน้อยคนหนึ่ง อาภรณ์บนร่างเป็นเสื้อตัวยาวเนื้อบางสีฟ้าอ่อน ด้านหลังสะพายกระบี่ไม้ไร้ฝัก เส้นผมดำละเอียดมุ่นเป็นมวยแล้วเสียบด้วยแท่งไม้เล็กๆ…ซึ่งดูไปคล้ายจะหลุดลงมาได้ทุกเมื่อ แต่ก็เหมือนกับต้นสนที่ตระหง่านอยู่บนยอดเขา แม้โอนเอนก็ยังหนักแน่นมั่นคงชั่วกาลนาน

    “ยามเจ้าอาวาสแสดงธรรมเทศนา ข้าเคยเห็นมดบินได้ (ปลวก) มากมายบินขึ้นอาบแสงแดด”

    ผู้ที่เอ่ยประโยคนี้เป็นหลวงจีนวัยเยาว์สวมจีวรเก่าขาด ศีรษะที่ปกติโกนเกลี้ยงยามนี้เขียวครึ้มเพราะผมเริ่มงอก ใบหน้าและน้ำเสียงบ่งชัดว่าเป็นคนเด็ดขาดมั่นคง

    หนุ่มน้อยสะพายกระบี่ไม้ส่ายหน้า

    “มดที่บินได้สุดท้ายย่อมต้องตกลงมาอยู่ดี ชั่วชีวิตพวกมันไม่มีทางได้สัมผัสถึงท้องนภา”

    “หากเจ้าเอาแต่คิดเช่นนั้นก็จะไม่มีวันเข้าใจกระจ่างว่าอันใดคือมรรคจิต”

    หลวงจีนน้อยหลุบตามองซากมดบนพื้นแล้วกล่าวต่อ

    “ได้ยินว่าเมื่อเร็วๆ นี้เจ้าอารามของเจ้ารับเด็กแซ่เฉินไว้คนหนึ่ง ตอนนี้เจ้าคงจะเข้าใจแล้ว สถานที่อย่างอารามจือโส่ว (รู้รักษ์) ไม่มีทางที่จะมีอัจฉริยะเช่นเจ้าเพียงคนเดียว”

    หน้าที่แล้ว1 of 78

    Comments

    comments

    Continue Reading

    More in ทดลองอ่าน

    นิยายยอดนิยม

    หนังสือขายดี เอ็นเธอร์บุ๊คส์

    10 อันดับหนังสือขายดี สำนักพิมพ์เอ็นเธอร์บุ๊คส์ ประจำเดือนกรกฎาคม 2561

    แต่ละเดือนช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็ผ่านเข้าสู่ครึ่งเดือนสิงหาคมกันแล้ว ได้เวลารวบรวมยอดจำหน่ายมาเป็น 10 อันดับหนัง...

    ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่านนิยาย เพลงกลอนคลั่งยุทธ์ เล่ม 12 บทที่ 3

    บทที่ 3 แห่โลงศพ   ในปีนี้ เทศกาลไหว้พระจันทร์ที่เซียงถานโศกเศร้ากว่าครั้งใด จางเซิ่งเหอออกแรงขยี้ตาอย่างมิอาจเชื่อ...

    หนังสือเอ็นเธอร์

    รวมเกร็ดความรู้ทางประวัติศาสตร์ ใน ‘ปริศนาแห่งต้าถัง’

    นับแต่ 'เผยเสวียนจิ้ง' ถูกกักตัวอยู่ในพระราชวังต้าหมิง ไม่มีใครล่วงรู้ว่านางมีชีวิตเช่นไรภายในนั้นทว่านางก็ได้เข้ามาแล้ว...

    หนังสือเอ็นเธอร์

    สุดยอดทักษะของเหล่านักสืบในนิยายสืบสวน

    การจะเป็นนักสืบที่ต้องไขคดียากๆ ไขปริศนาที่ไร้เบาะแสที่ชัดเจน ไม่ก็มีเพียงเบาะแสเดียวเท่านั้นที่จะใช้สืบสาวถึงบุคคลผู้เป...

    Facebook