• Connect with us

    Enter Books | นิยายแฟนตาซี กำลังภายใน ลึกลับ สืบสวน

    ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน แฟ้มคดีพิศวงของนักประเมินอัจฉริยะ Q 9 ตอนที่ 3

    หน้าที่แล้ว1 of 5

    ครึ่งเดือนต่อมา

    ยามเช้าสองสัปดาห์หลังเสร็จงานประเมินนอกสถานที่ ณ สวนเกษตรย่านโคงาเนอิ โตเกียวอากาศปลอดโปร่ง เช้านี้รินดะ ริโกะออกเดินทางจากแมนชั่นแบบสตูดิโอหน้ามหาวิทยาลัยเมจิมายังสำนักงานที่อีดะบาชิเช่นเคย

    เดือนนี้มีงานว่าจ้างจากนิติบุคคลซึ่งต้องการจัดการกับภาพวาดจำนวนมาก เรื่องรายได้จึงหมดห่วง น่าจะพอจ่ายค่าเช่าสำนักงาน ค่าเช่าแมนชั่นและส่งเงินไปให้ที่บ้านซึ่งอยู่เกาะฮาเทรุมะได้ตามแผนที่วางไว้ แต่อาจต้องรัดเข็มขัดค่าใช้จ่ายทั่วไปพอสมควรเช่นเดียวกับที่ผ่านมา…

    เธอเดินไปยังโต๊ะทำงานใต้โคมไฟ เริ่มจากจัดการเอกสารของเมื่อวานก่อนก็แล้วกัน

    ริโกะว่าจะหย่อนตัวนั่งบนเก้าอี้ แต่สายตาเหลือบมองข้ามผนังกระจกสำนักงานไปเห็นรถแท็กซี่จอดอยู่ด้านหน้า

    ประตูด้านหลังรถเปิดออก พอชายหนุ่มในชุดสูทลงจากรถแล้วเดินตรงมาหา ริโกะจึงพบว่าอีกฝ่ายคือคนคุ้นเคย

    ยูโตะหน้าซีดถลาเข้ามาในสำนักงาน ก้าวฉับเข้ามาถามหน้าเครียด “คุณริโกะ ตอนนี้พอมีเวลาไหม”

    “ค่ะ…ช่วงเช้าไม่มีนัดอะไร…”

    นักข่าวหนุ่มได้ยินแล้วตรงเข้ามาคว้าแขนริโกะแล้วจะพาออกไปนอกร้านทันที “ช่วยมาด้วยกันหน่อยสิ”

    “อะ…อะไรนะ” ริโกะถึงกับอึ้ง ประหลาดใจที่ชายหนุ่มซึ่งจัดอยู่ใน ‘กลุ่มสัตว์กินพืช’* อยู่ดีๆ จะมาบังคับกันแบบนี้ “จะให้ไปไหนเหรอ”

    “เดี๋ยวขึ้นรถแล้วจะเล่าให้ฟัง คุณมีกระเป๋าถือหรืออะไรมาด้วยไหม”

    “ก็มีเอามาด้วยนะ แต่…”

    “ไปกันเถอะ ต้องรีบแล้ว ไม่งั้นไม่ทันการ”

    ริโกะล็อกประตูอัตโนมัติของสำนักงานแล้วขึ้นไปยังเบาะหลังรถแท็กซี่ในลักษณะเหมือนถูกดันเข้าไป ยูโตะเข้าไปนั่งข้างๆ แล้วปิดประตูสั่งออกรถ แท็กซี่แล่นจากถนนย่านอีดะบาชิไปทางคาซึมิงาเซกิ จากนั้นเปลี่ยนเลนจากขวาไปซ้ายเพื่อเร่งความเร็วตามคำสั่งของยูโตะให้รีบ

    นักข่าวหนุ่มเหล่มองริโกะ “ชุดที่สวมอยู่นั่นคือชุดสูทใช่ไหม”

    “ก็นับเป็นชุดสูทอยู่หรอก…แต่สไตล์ค่อนไปทางชุดลำลองมากกว่า พวกเรากำลังไปสถานที่แบบไหนกันเหรอ”

    “คุณพอจะทราบไหมว่าท้องที่คาซึมิงาเซกิเขตสามมีอะไรตั้งอยู่”

    “สำนักงานราชการรวมละมั้ง มีตั้งแต่สำนักงานคณะรัฐมนตรี กรมการเงิน แล้วก็กระทรวงศึกษาธิการวัฒนธรรมกีฬาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี”

    “ถูกต้อง จุดหมายที่เราจะไปคือกรมวัฒนธรรม สังกัดหน่วยงานภายนอกของกระทรวงศึกษาธิการวัฒนธรรมกีฬาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนั่นแหละ”

    “กรมวัฒนธรรมเหรอ…” ริโกะรู้สึกหน้าแดงซ่านขึ้นมา “เดี๋ยว ฉันขอกลับไปก่อน ต้องไปเปลี่ยนชุดที่สุภาพกว่านี้”

    “ชุดที่ใส่อยู่ก็ใช้ได้แล้ว เหมาะกับคุณมากเลยล่ะ”

    ริโกะยังร้อนใจไม่หาย “นั่นไม่ใช่ปัญหาสักหน่อย…มันจะดีเหรอที่ไม่สวมชุดสูทอย่างเป็นทางการ”

                                                                

    กลุ่มสัตว์กินพืช* : คำเปรียบเปรยหมายถึงคนที่มีบุคลิกเฉื่อยชา ขาดความกระตือรือร้นโดยเฉพาะในแง่ของการเข้าหาเพศตรงข้าม
    หน้าที่แล้ว1 of 5

    Comments

    comments

    Continue Reading

    More in ทดลองอ่าน

    นิยายยอดนิยม

    ล่า

    ทดลองอ่านนิยาย ล่า ตอน เมืองหมาป่าภูผามรณะ บทนำและบทที่ 1

    บทนำ   หนังสือเล่มนี้เล่าถึงเหตุการณ์ประหลาดที่เกิดขึ้นในป่าลึกของเทือกเขาใหญ่ในเขตต้าซิงอันหลิ่ง เหตุประหลาดซึ่งเก...

    เพลงกลอนคลั่งยุทธ์

    ทดลองอ่านนิยายเพลงกลอนคลั่งยุทธ์ เล่ม 20 บทที่ 1

    บทที่ 1 ความฝันกษัตริย์   ‘สามัญชนเหล่านั้นหาใช่คนระดับเดียวกับเจ้า’ นับตั้งแต่รู้ความ ทุกคนรอบตัวล้วนกล่าวกับจูเฉิ...

    เพลงกลอนคลั่งยุทธ์

    ทดลองอ่านนิยายเพลงกลอนคลั่งยุทธ์ เล่ม 2 บทที่ 1

    บทที่ 1 การประลองต่อหน้าพระพักตร์ ณ เรือนเป้าฝาง   อุทยานซีย่วนแห่งพระราชวังหลวง เมืองเป่ยจิง กรงเหล็กขนาดใหญ่กรงหน...

    เพลงกลอนคลั่งยุทธ์

    ทดลองอ่านนิยายเพลงกลอนคลั่งยุทธ์ เล่ม 18 บทที่ 1

    บทที่ 1 เผชิญกองทัพ   ภายใต้ดวงอาทิตย์ร้อนแรงยามบ่ายกลางคิมหันตฤดู หนวดเครารกครึ้มของอู่เหวินติ้งซึ่งเปียกซึมไปด้วย...

    เพลงกลอนคลั่งยุทธ์

    ทดลองอ่านนิยายเพลงกลอนคลั่งยุทธ์ เล่ม 14 บทที่ 1

    บทที่ 1 สิ้นชีพ   กระบี่ไม้อันว่องไวดุจสายลมหยุดชะงักในชั่วขณะสุดท้าย ปลายกระบี่ชี้นิ่งอยู่เบื้องหน้ามือซ้ายข้างหนึ...

    เพลงกลอนคลั่งยุทธ์

    ทดลองอ่านนิยายเพลงกลอนคลั่งยุทธ์ เล่ม 16 บทที่ 1

    บทที่ 1 เที่ยงธรรม   เจิงหนานอ๋องเซี่ยจื้อซานมิได้นอนหลับอย่างเต็มตื่นมาสิบวันสิบคืนแล้ว ดวงตาสาดประกายเฉียบคมยามมอ...

    Facebook