ทดลองอ่านนิยายสยบฟ้า พิชิตปฐพี เล่ม 1

แต่ทว่าขุมกำลังที่ให้ข่าวแก่มันกลับไม่รู้ว่าชายชราตอนอยู่ในดินแดนแห่งทุ่งหญ้าได้บรรลุถึงด่านสู่พิสดารแล้ว และที่ยิ่งสร้างความแตกตื่นให้แก่ผู้คนก็คือศิษย์สัญจรของนิกายเฮ่าเทียนฝ่ายใต้คนนี้ถึงกับเลือกทิ้งกระบี่มาฝึกบริกรรมคาถา

จริงๆ แล้วการต่อสู้ในคืนนี้จอมกระบี่ก็ใช่ว่าจะไร้หนทางเอาชนะ เพียงแต่ศักยภาพของเหล่าองครักษ์พิทักษ์รถม้ากลับสูงเกินความคาดหมาย สร้างความลำบากให้กับมัน จนทำให้หลี่ว์ชิงเฉินมีเวลาพอที่จะคำนวณหาที่ซ่อนของมัน

การถูกยอดฝีมือที่มีระดับด่านการฝึกปรือเท่าเทียมกันล่วงรู้ที่ซ่อน โดยเฉพาะอีกฝ่ายคือจอมคาถา เป็นภาวะที่ล่อแหลมอันตรายที่สุด เพราะทำให้จอมคาถาสามารถควบคุมเงากระบี่เอาไว้ แล้วใช้เป็นสะพานถ่ายทอดพลังจิตเข้าทำร้ายได้โดยตรง ต้องเผชิญหน้ากับพลังสังหารรวดเร็วฉับไวที่สุดโดยไม่ทันได้ตั้งตัวจนทำให้หมดหนทางจะรับมือ ดังนั้นบัณฑิตวัยกลางคนจึงถูกพลังจิตของหลี่ว์ชิงเฉินจู่โจมใส่จุดชี่ไห่เสวี่ยซาน กระแทกทำลายอวัยวะภายในจนหมดสิ้น

ไหนๆ วันนี้ก็ถูกลิขิตให้ตาย ณ ปากทางเข้าดินแดนเป่ยซานแล้ว จอมกระบี่จึงไม่เก็บคำวิจารณ์มาใส่ใจ แต่ทว่ามีบางเรื่องที่มันจะต้องทำให้สำเร็จลุล่วงให้จงได้

หลี่ว์ชิงเฉินวิจารณ์จบก็เริ่มไออย่างรุนแรง

ในความคิดของคนทั่วไป จอมคาถาเป็นยอดฝีมือที่มีความลึกลับพิสดาร มีเพียงเจ้าตัวเท่านั้นที่รู้ว่าพลังจิตซึ่งดูเหมือนเป็นปาฏิหาริย์นั้นอันที่จริงก็คือดาบสองคม เพราะขณะทำร้ายศัตรูก็สร้างความเสียหายให้แก่จิตใจและร่างกายของตัวเองไปด้วย

หลี่ว์ชิงเฉินมองชายฉกรรจ์ร่างยักษ์ที่นอนทอดกายเป็นศพห่างออกไปแวบหนึ่ง เมื่อคิดว่าผ่านพ้นวันนี้ยอดฝีมือผู้ล้ำค่าของแคว้นถังต้องน้อยลงไปอีกสองก็รู้สึกเจ็บปวดใจ เหมือนกำลังมองดูลูกหลานที่ไม่ได้เรื่อง มันถอนใจส่ายหน้า กล่าวด้วยความเสียดาย

“ต้าถังเราแม้จะมียอดฝีมือเกิดขึ้นใหม่ไม่ขาดสาย แต่คนที่ฝึกได้ถึงระดับจอมกระบี่นั้นมีไม่มาก ด้วยความสามารถของเจ้า ในเมื่อถือกำเนิดจากสถานศึกษาก็สมควรจะทำงานเพื่อแผ่นดิน เหตุไฉนจึงทำงานให้กับโจร”

“โจรรึ อันใดเรียกว่าโจร ท่านชิงเฉิน ในเมื่อท่านก็ถือกำเนิดจากนิกายเฮ่าเทียน เช่นนั้นสมควรรู้เรื่องคำทำนายของสำนักโหราจารย์ที่ถูกลบทิ้งไปเมื่อหลายปีก่อนที่ว่าม่านราตรีบดบังดารา แผ่นดินจะหาความสงบสุขมิได้!”

บัณฑิตวัยกลางคนอ่านสีหน้าของเหล่าองครักษ์ออกแต่แรก มั่นใจว่าเป้าหมายในการลอบสังหารของฝ่ายตนมิได้อยู่บนรถม้า สตรีที่ตายเป็นเพียงแค่ตัวปลอม มันปรายตามองรถม้าคันหรูที่กลายเป็นเศษขยะไปแล้วพลางกล่าวเสียงเย็นชา

“ท่านแม่ทัพซย่าโหวคิดอะไรข้าไม่สนใจ ข้าเพียงแต่รู้ว่าจุดประสงค์ของข้ากับท่านแม่ทัพนั้นเหมือนกัน นั่นคือต้องสังหารนังปีศาจที่อยู่ในขบวนรถม้าของพวกท่านให้ได้!”

หลี่ว์ชิงเฉินคิดถึงเรื่องของสำนักโหราจารย์ที่ก่อให้เกิดความโกลาหลวุ่นวายในสมัยนั้น จึงเงียบไปอึดใจก่อนส่ายหน้า

“ข้าถือกำเนิดจากนิกายเฮ่าเทียน ไม่เชื่อเรื่องผีสางเทวดา ส่วนเจ้าก็เคยเป็นศิษย์ของสถานศึกษามาก่อน สถานศึกษาถือหลักการว่าเรื่องเหนือธรรมชาติเอาแค่รู้ว่ามีอยู่แต่ไม่วิพากษ์วิจารณ์ แล้วเจ้าไยต้องทำเช่นนี้…ข้าติดตามองค์หญิงมากว่าสี่ปีแล้ว ไม่เคยคิดว่านางคือบุคคลในคำพยากรณ์”

ได้ยินความลับที่ประชาชนคนธรรมดาไม่มีวันได้ล่วงรู้ หนิงเชวียก็พอจะเข้าใจแล้วว่าเพราะเหตุใดตอนนั้นองค์หญิงสี่จึงยืนกรานที่จะแต่งไปยังดินแดนแห่งทุ่งหญ้า และเพราะเหตุใดองค์จักรพรรดิซึ่งโปรดปรานนางที่สุดสุดท้ายถึงกับทรงอนุญาต

คิดถึงตรงนี้ก็อดหันไปมองเจ้าตัวมิได้ เห็นสีหน้าหญิงรับใช้เปลี่ยนเป็นขัดตายิ่ง หว่างคิ้วเต็มไปด้วยความแข็งกร้าว