ทดลองอ่านนิยายสยบฟ้า พิชิตปฐพี เล่ม 1

ทว่าหนิงเชวียไม่คิดเช่นนั้น ใบหน้ามันปราศจากรอยยิ้มภาคภูมิในฐานะเป็นผู้ที่เพิ่งคลี่คลายสถานการณ์วิกฤต มันยังคงกำธนูไม้หวงหยางในมือ บนสายที่น้าวเตรียมยังพาดลูกธนูเล็งไปยังจอมกระบี่ที่ทรุดตัวลงนั่งพิงโคนต้นไม้ ขณะที่หูก็เงี่ยฟังเสียงการเคลื่อนไหวในป่า

มันกำลังตื่นตัวสุดขีด

ซย่าโหว

ซย่าโหว!

ซย่าโหว…

นับจากที่หญิงรับใช้เอ่ยคำว่าน่าจะเป็นคนของซย่าโหว และจอมกระบี่ก็คล้ายจะยอมรับกับหลี่ว์ชิงเฉินอยู่กลายๆ หนิงเชวียก็เอาแต่ท่องชื่อนี้อยู่ในใจ

ซย่าโหวมิใช่แซ่ซย่าโหวนามอะไรนั่นนี่

มันแซ่ซย่า นามว่าโหว

เป็นหนึ่งในสี่แม่ทัพใหญ่ที่กุมอำนาจทางการทหารสูงสุดของต้าถัง มีวิทยายุทธ์สูงส่ง หยิ่งผยองว่าตัวเองแน่ที่สุดในแผ่นดิน สร้างคุณงามความดีทางการทหารไว้มากมาย นิสัยโหดเหี้ยมอำมหิต ปกครองค่ายเหมิ่งหลิวซึ่งได้ชื่อว่ามีวินัยทหารเข้มงวดที่สุดมานานปี ความดุร้ายป่าเถื่อนชอบการเข่นฆ่าลือลั่นกันไปทั่วทั้งแผ่นดิน

แซ่เดิมของมันคือซย่า แต่กลับไม่อนุญาตให้บุตรธิดาของตัวเองแซ่ซย่า ทว่ารวมแซ่เข้ากับชื่อของตนเป็นแซ่ใหม่ให้ลูกหลานใช้ อย่างเช่นบุตรชายคนโตของมันเรียกว่าซย่าโหวจิ้ง บุตรชายคนรองเรียกว่าซย่าโหวเว่ย เมื่อบัณฑิตคนหนึ่งในราชสำนักเอ่ยถามอย่างสงสัย มันก็ตอบอย่างอหังการว่าข้าคือผู้ก่อตั้งแซ่ที่จะสืบทอดต่อไปนานเป็นหมื่นปี ในเมื่อข้าเป็นบรรพบุรุษ ก็สมควรใช้ชื่อข้าเป็นแซ่

เป็นความจริงที่ว่าแม่ทัพซย่าโหวเป็นผู้มีชื่อเสียง แต่นี่มิใช่สาเหตุที่หนิงเชวียเอาแต่ท่องชื่อซย่าโหวอยู่ทุกขณะจิต จากแรกเริ่มที่แตกตื่นเมื่อได้ยินถึงอำนาจบารมีอันเกรียงไกรเปลี่ยนมาเป็นซึมเซาท้อแท้ แล้วก็เปลี่ยนเป็นเย้ยหยันในภายหลัง

นับตั้งแต่หนิงเชวียอายุสี่ขวบ ชื่อที่คลุกเคล้าไปด้วยเลือด ลุกโชนไปด้วยเปลวไฟอันเหี้ยมโหดอหังการนี้ก็ได้สลักลึกอยู่ในความทรงจำ ไม่เคยลืมเลือนแม้สักเสี้ยววินาที

มันไม่เคยพบซย่าโหวมาก่อน

แต่กลับรู้ว่าซย่าโหวชอบอะไรเกลียดอะไร รู้ว่านางบำเรอที่ซย่าโหวเคยรักที่สุดคือใคร รู้ว่าทำไมซย่าโหวจึงจับนางต้มทั้งเป็นจนตาย รู้ว่าซย่าโหวกินเนื้อแกะอ้วนพีอย่างน้อยสามชั่งทุกมื้อ รู้แม้กระทั่งว่าวันหนึ่งซย่าโหวเข้าห้องน้ำกี่ครั้ง

หนิงเชวียเชื่อมั่นว่าไม่มีใครในโลกที่รู้จักแม่ทัพชื่อดังของต้าถังคนนี้ดีเท่าตัวมัน และเชื่อมั่นว่าไม่มีใครในโลกนี้อีกแล้วที่ต้องการฆ่าแม่ทัพคนนี้มากไปกว่ามัน

รูปลักษณ์ภายนอกที่ดูหยาบกร้านของซย่าโหวซุกซ่อนจิตใจที่เจ้าเล่ห์อำมหิตไว้ นิสัยโหดเหี้ยมนิยมการเข่นฆ่านั้นเป็นเรื่องจริง แต่ที่จริงยิ่งกว่าคือความสุขุมละเอียดรอบคอบ วางหมากหลายชั้น ดังนั้นมันไม่มีทางฝากความสำเร็จในการลอบสังหารองค์หญิงสี่ไว้ในมือบัณฑิตเสื้อเขียวจอมกระบี่ที่มิใช่ลูกน้องสายตรงคนนี้

มันสมควรจะต้องใช้ลูกน้องที่ไว้เนื้อเชื่อใจที่สุดมาคอยลอบสังเกตการณ์ และฉกฉวยโอกาสที่ยากจะมี ปรากฏตัวออกมายุติเรื่องทั้งหมดอย่างหมดจดอีกด้วย