ทดลองอ่านนิยาย ล่า ตอนถ้ำนาคาลำน้ำโขง บทที่ 1

เห็นสถานการณ์พลิกกลับแบบนั้น ผมก็รีบเล่าเรื่องของจีเสี่ยวเหมี่ยนให้น้าเล็กฟัง จะได้ดูสิว่ายังพอมีทางช่วยเธอหรือเปล่า นึกไม่ถึงน้าเล็กที่เมื่อครู่ยังมั่นอกมั่นใจเต็มร้อย ตอนนี้กลับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน พูดอะไรไม่ออก ราวกับถูกอะไรบางอย่างเล่นงานเข้าอย่างจัง

ผมนึกหวั่น กระซิบเรียกเขาเบาๆ ออกมาคำหนึ่ง

เขาโบกมือ เดินวนไปวนมาอยู่ภายในห้อง กว่าจะสงบลงได้ก็หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เขาจุดบุหรี่ให้ตัวเองอีกมวนแล้ว อัดควันเข้าปอดเต็มแรงสองสามครั้ง

สุดท้ายเขาก็มองผมด้วยสีหน้าจริงจังแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด“เสี่ยวชี ดูท่าฉันคงคิดอะไรง่ายเกินไปหน่อย บางทีเรื่องอาจไม่ได้เป็นอย่างที่ฉันคิด…ตอนนี้ฉันจะออกไปสืบเรื่องอะไรบางอย่าง เรื่องนี้สำคัญมาก หากภายในหนึ่งเดือนฉันยังไม่กลับมา เอาเป็นว่าคงกลับมาไม่ได้ในระยะเวลาสั้นๆ นายต้องทำตามที่ฉันบอก”

ผมฟังออกถึงอันตราย และน้ำเสียงของน้าเล็กกลับจริงจังผิดปกติจึงพูดเพียง “น้าเล็กว่ามาเถอะ ผมรอฟังอยู่!”

“นายยังจำเขี้ยวพิษที่ฉันให้ดูได้หรือเปล่า”

ผมพยักหน้า “จำได้!”

น้าเล็กหยิบห่อผ้าห่อหนึ่งออกมาจากในอกเสื้อ เขาเปิดมันออก ในห่อผ้าคือป้ายเหล็กป้ายหนึ่งพร้อมกับเขี้ยวพิษขนาดใหญ่อีกเขี้ยว

เขาพูดจริงจัง “นับแต่นี้เป็นต้นไปนายต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น จะเปิดเผยฐานะของฉันให้ใครรู้ไม่ได้เด็ดขาด แม้แต่ในจดหมายที่ส่งถึงพ่อแม่นาย”

ผมพยักหน้า

“รอฉันเดือนหนึ่ง ถึงตอนนั้นถ้าฉันกลับมา พวกเราก็จะอยู่กันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา รับแม่กับตาของนายมาอยู่ด้วยกัน แต่ถ้าฉันไม่กลับมา นายก็ทำเหมือนว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น หลังจากนั้นก็ช่วยฉันจัดการเรื่องเรื่องหนึ่ง”

ผมถาม “เรื่องอะไร”

เขาบอก “ไปสิบสองปันนา ตามหาราชาอสรพิษให้พบ มอบป้ายเหล็กกับเขี้ยวพิษนี้ให้อีกฝ่าย ทันทีที่คืนให้อีกฝ่ายเสร็จ ภารกิจก็ถือเป็นอันสิ้นสุด ร้านขายหนังสัตว์ที่นายดูแลมาตลอดก็ให้รีบเซ้งแล้วเอาเงินไป วันหน้าอย่ากลับมาที่นี่อีก ให้ถือเสียว่าเรื่องทั้งหมดนี้ไม่เคยเกิดขึ้น หากอนาคตมีโอกาสฉันจะไปหาพวกนายที่เฉิงตูเอง”

คำพูดพวกนี้ฟังดูเหมือนคำสั่งเสีย ผมตกใจอยากถามอะไรบางอย่าง แต่น้าเล็กกลับโบกมือปฏิเสธไม่ให้ผมถาม

น้าเล็กกระวนกระวายอย่างเห็นได้ชัด ท่าทีสงบนิ่งที่เคยมีหายลับไปจนสิ้น เขารีบไล่ผมกลับ บอกว่าตอนนี้เขาจะชักช้าเสียเวลาไม่ได้แม้แต่นาทีเดียว ต้องรีบออกเดินทางทันที

ผมทำได้เพียงกำชับบอกให้เขาระวังตัวพลางพิจารณาดูป้ายเหล็กกับเขี้ยวพิษ ก่อนจะรีบกลับร้านไป