ทดลองอ่านนิยาย ล่า ตอนถ้ำนาคาลำน้ำโขง บทที่ 2

พวกชาวบ้านเอากระดูกเสือขึ้นไปแขวนกับตะขอเหล็กแทนห่าน โยนมันลงไปในสระน้ำ

กระดูกเสือหล่นลงน้ำได้เพียงไม่นาน ฟองอากาศก็เริ่มผุดปุดๆ ขึ้นเหนือผิวน้ำ อีกทั้งยังถี่มากขึ้นเรื่อยๆ จนไม่ต่างอะไรกับน้ำที่กำลังเดือดพล่าน น้ำในสระระเบิดตูมเป็นวงกว้างเชือกที่ผูกไว้กับก้อนหินขมวดตึง ปลายเชือกที่จมอยู่ในน้ำหมุนคว้างเป็นวง

ทุกคนต่างนึกยินดีแต่ขณะเดียวกันก็เริ่มรู้สึกหวาดหวั่น งูยักษ์ตัวนั้นต้องกลืนกระดูกเสือเข้าไปแล้วแน่ๆ ตอนนี้มันคงถูกตะขอเหล็กเกี่ยวเอาไว้แน่น

เชือกขนวัวยิ่งแช่น้ำก็ยิ่งเหนียว อย่าว่าแต่งูยักษ์เลย ต่อให้ที่ถูกมัดคือบอดดำจำนวนหลายตัว พวกมันก็ไม่มีทางดิ้นหลุด กลัวก็แต่งูยักษ์นั่นจะโมโหพุ่งขึ้นบกกระแทกใส่ต้นไม้ใหญ่จนหักโค่น ถึงตอนนั้นใครยังจะขวางมันได้อีก

พรานเฒ่าคนนั้นนั่งสูบกล้องยาสูบอยู่บนพื้นมาโดยตลอด จนถึงตอนนี้เขาถึงเพิ่งจะลุกขึ้นช้าๆ เตรียมเหล้าหรดาลแดงที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้ถังหนึ่งออกมา ตักราดไปตามริมฝั่ง

งูกลัวหรดาลแดง เหล้าหรดาลแดงสาดไปบนพื้น มันย่อมไม่กล้าขึ้นมา ได้แต่ดิ้นรนอยู่แต่ในน้ำ

ทุกคนต่างเริ่มคลายความกังวล นั่งมองดูสระน้ำอยู่บนพื้น

มีตะขอเหล็กติดอยู่ในปากแบบนั้น มันย่อมกินอะไรไม่ได้ รับรองว่าอีกไม่นานมันต้องยอมโผล่พ้นน้ำออกมา

เจ้าตัวนี้เวลาอยู่ใต้น้ำมันคือผู้พิชิต แต่ทันทีที่ขึ้นมาบนฝั่งเวลาของมันย่อมสิ้นสุด!

เชือกขนวัวเส้นนั้นขมวดตึงวาดเหวี่ยงไปมาอยู่ใต้น้ำ แม้จะผ่านไปหนึ่งวันเต็มๆ แต่เชือกก็ไม่มีทีท่าว่าจะหย่อนลงแม้แต่น้อย

พรานเฒ่าร้องบอกทุกคน ถึงเวลากินก็ให้กิน ถึงเวลาดื่มก็ให้ดื่ม กว่าเจ้างูยักษ์จะยอมจำนนก็ยังอีกหลายวัน

ทุกอย่างดำเนินไปเช่นนี้นานถึงหนึ่งสัปดาห์เต็ม ขณะที่ทุกคนเกือบยอมแพ้ ในที่สุดเชือกเส้นนั้นก็หย่อนลง ฟองน้ำผุดปุดๆ ขึ้นมาเหนือผิวน้ำ คล้ายเจ้างูยักษ์กำลังจะโผล่ขึ้นมา

พรานเฒ่าโบกมือ บอกให้ทุกคนระวัง ค่อยๆ ช่วยกันคลายเชือกที่มัดอยู่กับก้อนหินออก เปลี่ยนไปผูกไว้กับเกวียนที่มีวัวสี่ตัวเทียมอยู่

พรานเฒ่านั่งอยู่บนเกวียน เขาราดเหล้าหรดาลแดงลงบนเกวียนรอบหนึ่ง ก่อนจะร้องตะโกนออกมา เกวียนเคลื่อนขึ้นหน้าไปอย่างช้าๆ เส้นเชือกตึงขึ้นมาทันที

ทุกคนต่างปาดเหงื่อแทนพรานเฒ่า ทันทีที่เขาหวดแส้ลงไป วัวพวกนั้นก็ออกแรงเดินขึ้นหน้าอย่างสุดกำลัง เชือกขนวัวถูกดึงจนตึง หยดน้ำกระเซ็นไปทั่ว ในที่สุดเชือกก็ถูกดึงขึ้นมาทีละนิดๆ

พรานเฒ่าบังคับเกวียนวนไปรอบสระน้ำ ลากงูยักษ์ตัวนั้นขึ้นมา

งูยักษ์ตัวนั้นถูกตะขอเกี่ยวทั้งยังมีเชือกขนวัว ไม่ว่าจะดิ้นรนยังไงก็ไม่อาจดิ้นหลุด ทำได้เพียงฟาดหัวฟาดหางตูมตามอยู่ในน้ำ เงาร่างขนาดใหญ่โผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมาเป็นครั้งคราว ก่อเกิดเป็นคลื่นลูกใหญ่ แต่เพราะฤทธิ์ของเหล้าหรดาลแดง ทำให้มันไม่ยอมเข้าใกล้ฝั่ง

พรานเฒ่าใช้เกวียนฉุดลากงูตัวนั้นอยู่ตลอดทั้งเช้า

หลายต่อหลายครั้งที่งูตัวนั้นท่าทางเหมือนจะไม่ไหว มันพลิกท้องหงาย ปล่อยให้ชายชราลากมันขึ้นฝั่ง แต่ทันทีที่สัมผัสถูกหรดาลแดง มันก็ดิ้นอย่างเอาเป็นเอาตาย กระเสือกกระสนพาตัวมุ่งหน้ากลับไปที่กลางสระน้ำ

หลังจากเป็นแบบนี้ซ้ำๆ อยู่หลายต่อหลายครั้ง สุดท้ายงูตัวนั้นก็อ่อนล้าหมดแรง พลิกท้องหงายไม่ขยับ ถูกเกวียนลากขึ้นมาบนบก

พรานเฒ่าเรียกทุกคนเข้ามา เขาใช้ยาสูบเก่าที่อยู่ในฮุคคากับหรดาลแดงเทลงบนตัวงู หลังจากนั้นก็ใช้เชือกมัดแขวนมันไว้กับก้อนหินขนาดใหญ่หลายก้อน