• Connect with us

    Enter Books

    ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่านนิยาย เพลงกลอนคลั่งยุทธ์ บทที่ 1

    หน้าที่แล้ว1 of 11

    บทนำ ลมมรสุมแห่งชายชาตรี

     

    เดือนหก

    ฤดูแห่งลมมรสุม

    ฤดูแห่งชายชาตรี

     

    บนแนวชายฝั่งตอนใต้สุด หาดทรายกว้างใหญ่โดดเด่นสะดุดตา หันรับระลอกคลื่นจากทะเลกว้างไกลไร้ขอบเขตที่ราวกับเป็นจุดปลายสุดของผืนฟ้าและแผ่นดิน

    คิมหันต์เพิ่งมาถึง ลมมรสุมจึงก่อตัวขึ้น

    เดิมทีท้องฟ้าควรสว่างสดใสสมกับเวลาเที่ยงวัน แต่ถูกกลุ่มเมฆหนาลอยเลื่อนก่อตัวจนกลายเป็นสีตะกั่วพัดมาปกคลุม วรุณคลั่งมาพร้อมกับวายุที่คลั่งยิ่งกว่า โหมกระหน่ำสร้างความโกลาหลไปทั่วด้าน สี่ทิศแปดทางมองไปเห็นแต่ความพร่าเลือน

    ผืนฟ้ามืดทะมึนดั่งคล้อยตัวลงต่ำ มหาสมุทรพลิกม้วนเกิดเกลียวคลื่นนับพันระลอก คลื่นลมชวนให้หวาดหวั่นขวัญผวาหอบซัดกวาดกระหน่ำ หักล้างต่อตีกันไปมา บางครั้งสูบตัวลงเป็นห้วงเหว บางคราวก็พุ่งขึ้นสู่ฟากฟ้า พลังอันเกิดเป็นรูปลักษณ์เข้าปะทะโรมรัน สอดประสานกันแล้วสลายไป เกิดดับเป็นวัฏจักร

    เสียงคลื่นแผดดังดั่งเสียงคำรามกลางสมรภูมิ เสียงลมหวีดหวิวดุจเสียงทอดถอนใจ

    ท่ามกลางภาพสับสนอลหม่านเสมือนวันสิ้นโลกนี้ มีเพียงบุรุษเปลือยร่างท่อนบนผู้หนึ่งยืนอยู่บนหาดทราย ประจันหน้ารับสายลมคลั่งแลฝนกระหน่ำ ชมดูเกลียวคลื่นโดยไร้ซึ่งความหวาดกลัว

    บุรุษผู้นี้รูปร่างไม่สูงนัก แต่กำยำล่ำสัน แผ่นอกและหัวไหล่มีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ มันขลับดังหินผาที่ถูกกระแสน้ำซัดสาดเป็นระยะเวลานาน หยาดฝนตกใส่ผิวหนังเข้มคล้ำของมัน ไหลลงไปตามลวดลายรอยสักแปลกตาจากต่างแดนบนร่าง

    ไม้พายขนาดใหญ่เล่มหนึ่งที่สูงกว่าบุรุษผู้นั้นปักลึกอยู่ในพื้นทรายเปียกชุ่มข้างกาย มือขวาของมันกุมไม้พายไว้แน่นเพื่อค้ำยันร่าง ตัวคนยืนนิ่งไม่ไหวติงหันหน้าหาทะเล

    ท่ายืนคล้ายเรียบง่าย ทว่าภายใต้ลมมรสุมระดับนี้ อาศัยเพียงไม้พายค้ำยันก็สามารถหยัดยืนตรงแน่วอย่างเป็นธรรมชาติเช่นนี้ แสดงให้เห็นถึงพละกำลังเหนือมนุษย์ประเภทหนึ่งที่อยู่ภายใน

    มองผ่านเส้นผมเปียกโชกหยดน้ำ ดวงตาคู่นั้นมองตรงไปยังเกลียวคลื่นที่ซัดสาด

    นัยน์ตาเปี่ยมล้นไปด้วยแววมุ่งมาดปรารถนา

    เป็นความปรารถนาที่จะรู้แจ้งถึงความเปลี่ยนแปลงแห่งพลังแข็งแกร่งและพลังอ่อนโยนอย่างที่สุดจากกลางคลื่นลมที่ถาโถมนั้น

    ความปรารถนาที่บริสุทธิ์และยึดมั่นเช่นนี้ บนโลกมีเพียงคนประเภทเดียวจึงจะสามารถมีได้ มีเพียงคนประเภทเดียวจึงจะคู่ควรมี

    ผู้คลั่งไคล้วิถียุทธ์

    ด้วยถูกความปรารถนานี้ครอบงำ บุรุษผู้นี้จึงไม่ได้สังเกตถึงลมฝนหนาวเหน็บที่จู่โจมร่างของตนแม้แต่น้อย ยังคงยืนจ้องมองทะเลต่อไป

    ลมมรสุมโหมไม่หยุดหย่อน

    รุ่งอรุณของวันถัดมา

    พายุอ่อนกำลังลง วิรุณบางตาแล้ว ทะเลเงียบสงบ

    ช่องระหว่างเมฆหมอกที่เส้นบรรจบขอบฟ้าแลทะเลเผยให้เห็นแสงรำไรสีแดง

    มันหลับตาลง แต่สีหน้าของมันกลับเหมือนตื่นขึ้นจากนิทราอันยาวนาน

    มันสูดลมหายใจลึกเฮือกหนึ่ง ดึงไม้พายข้างกายขึ้นมา หมุนตัวหันหลังให้ทะเล

    ก้าวเท้าออกไปก้าวแรก

    เหยียบลงบนเส้นทางของมันที่ไม่อาจหันกลับ

    เส้นทางแห่งเลือดและเหล็กกล้า

    หน้าที่แล้ว1 of 11

    Comments

    comments

    Continue Reading

    More in ทดลองอ่าน

    • ทดลองอ่าน

      ทดลองอ่าน นาโนมาชิน 1 ครั้งที่ 6

      By

      บทที่ 5 เด็กน้อย ข้าจะรับเจ้าเป็นศิษย์ (2)   รู้จากเสียงลมหายใจงั้นรึ ขณะชอนยออุนกำลังรู้สึกทึ่งเสียงของนาโนก็ดังขึ้นในหัวเขา [จำนวนลมห...

    • ทดลองอ่าน

      ทดลองอ่าน นาโนมาชิน 1 ครั้งที่ 5

      By

      บทที่ 4 การทดสอบขั้นที่หนึ่งง่ายดายนัก (2)   ก่อนหน้านี้ชอนยออุนเต็มไปด้วยความประหม่าเมื่อได้รู้ว่าต้องทดสอบกำลังภายใน แต่เพราะนาโนช่วย...

    • ทดลองอ่าน

      ทดลองอ่าน นาโนมาชิน 1 ครั้งที่ 4

      By

      บทที่ 3 เข้าสู่สำนักมาร (3)   พรรคมารประกอบไปด้วยพรรคมากมายนับร้อยพรรค แต่มีเพียงหกพรรคที่กล่าวได้ว่าเป็นเสาหลักของพรรคมาร สำนักมารถูกส...

    • ทดลองอ่าน

      ทดลองอ่าน นาโนมาชิน 1 ครั้งที่ 3

      By

      บทที่ 3 เข้าสู่สำนักมาร (1)   ตอนชอนยออุนอายุได้สิบปี ฮูหยินฮวาผู้เป็นแม่ของเขาก็ล้มป่วยและสุดท้ายก็จากโลกนี้ไป ตอนท่านประมุขรู้ว่านางป...

    • ทดลองอ่าน

      ทดลองอ่าน นาโนมาชิน 1 ครั้งที่ 2

      By

      บทที่ 2 ใครบอกให้ท่องตำรา (1)   แม้ชอนยออุนจะยังเป็นแค่เด็กหนุ่ม แต่เขาก็ไม่ได้โง่เขลา ในช่วงชีวิตสิบห้าปีที่ผ่านมา เขาถูกลอบสังหารและพ...

    • ทดลองอ่าน

      ทดลองอ่าน นาโนมาชิน 1 ครั้งที่ 1

      By

      บทนำ จุดเปลี่ยนแห่งโชคชะตา   ตั้งแต่โบราณนานมา เหล่านักรบในจงหยวนต่างเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้เพื่อใช้ป้องกันตัวจากศัตรู เมื่อวันเวลาผ่านไ...

    • ทดลองอ่าน

      ทดลองอ่าน หนึ่งความคิดนิจนิรันดร์ 1 บทที่ 31 – 40

      By

      บทที่ 31 อัปยศนัก!   กระบี่ไม้ของชายหนุ่มร่างผอมแห้งมีพลานุภาพไม่ธรรมดา แปลงเป็นสายรุ้งเส้นยาวเส้นหนึ่ง พุ่งดิ่งมาทางไป๋เสี่ยวฉุน แต่ยั...

    นิยายยอดนิยม

    Facebook