ทดลองอ่านนิยายสยบฟ้า พิชิตปฐพี เล่ม 1

หญิงรับใช้ก็ถูกพิทักษ์อยู่หลังร่ม เส้นผมไหลเลื่อนลงปรกหน้า นางรับรู้ถึงคลื่นความร้อนและประกายไฟวูบวาบผ่านผิวร่ม หัวใจจึงเต้นแรงด้วยความกลัวและความเครียด แต่พอเหลือบสายตาไปทางด้านข้าง เห็นภาพการต่อสู้ที่กำลังดำเนินอยู่ ดวงตาก็ปรากฏแววแตกตื่น

ชายชุดดำที่ซ่อนตัวบนยอดไม้ได้สงบจิตควบคุมลมหายใจคอยสังเกตการณ์และคาดคะเนแผนรับมือขององครักษ์พิทักษ์องค์หญิงอยู่เงียบๆ นานแล้ว พวกมันรอจนจอมกระบี่และชายฉกรรจ์ร่างยักษ์หันเหบั่นทอนพลังจิตของชายชราหลี่ว์ชิงเฉินจนอ่อนล้า รอจนเป้าหมายที่แท้จริงเผยโฉมก็ลงมืออย่างรุนแรงอำมหิตในทันที

เศษไม้ใบไม้ร่วงกราวราวกับห่าฝน ชายชุดดำทั้งสองพอปรากฏตัวก็โยนระเบิดน้ำมันก๊าดออกมา จากนั้นจู่โจมเข้าใส่ในระยะประชิดตัว ทำให้หนิงเชวียไม่สามารถสำแดงฝีมือยิงธนูอันแสนจะมหัศจรรย์ของตน

ชายชุดดำมิใช่ผู้ฝึกฌาน หากแต่เป็นนักฆ่าที่มีความเชี่ยวชาญในการเข่นฆ่ายิ่งกว่าผู้ฝึกฌาน

เมื่อนักฆ่าปรากฏตัว สีหน้าหนิงเชวียมิได้เปลี่ยนแปลงหรือลนลาน มันโยนธนูทิ้งเหมือนโยนรองเท้าเก่าๆ จากนั้นกระโดดขึ้นทันทีที่ระเบิดน้ำมันก๊าดสัมผัสใบไม้แห้งบนพื้น

กล้ามเนื้อเอวและขาเกร็งแล้วคลาย สองขาราวกับติดตั้งกลไกบางอย่างเอาไว้ ไม่ต้องเตรียมไม่ต้องใช้ท่วงท่า ร่างก็เผ่นโผนขึ้นจากพื้นในฉับพลัน

ขณะที่ระเบิดน้ำมันก๊าดเริ่มลุกไหม้ ร่างของหนิงเชวียก็ลอยอยู่เหนือปราการเพลิง มองไปเหมือนกำลังเหยียบอยู่บนเปลวไฟ อาศัยไอร้อนเหาะเหินเดินอากาศ

วินาทีต่อมามันบังคับร่างแฉลบผ่านเปลวเพลิง สองมือที่กำไว้หลวมๆ ตวัดผ่านใบหูทั้งสองข้างไปทางด้านหลัง สองขาพับขึ้นโล้ตัวไปข้างหน้า การเคลื่อนไหวกลมกลืนดูเป็นธรรมชาติ งดงามไหลลื่นเหมือนวิหคเหินลม และแล้วสองมือที่กำไว้หลวมๆ ก็สวมฉับเข้ากับด้ามดาบสองเล่มที่สะพายอยู่ด้านหลังอย่างพอดิบพอดี

ขณะกระโดดข้ามกำแพงเพลิง หนิงเชวียจับจ้องสองนักฆ่าตาไม่กะพริบ ในแววตาปราศจากความคิดอื่นเจือปน จดจ่อแน่วแน่ แสดงให้เห็นถึงความเยือกเย็นไม่สะทกสะท้านผิดมนุษย์

หญิงรับใช้เห็นท่าร่าง เห็นสีหน้าแววตาที่มุ่งมั่นสงบนิ่ง ไม่ทราบว่าทำไมเนื้อตัวพลันเย็นเฉียบขึ้นมา

วินาทีนั้นนางนึกถึงตอนติดตามฉานอวี๋ไปล่าสัตว์

ตอนนั้นมีพยัคฆ์วัยฉกรรจ์ตัวหนึ่งกระโจนใส่นางจากพุ่มไม้ข้างทาง กรงเล็บหน้างองุ้มเล็กน้อย เท้าหลังหดเข้าอย่างปราดเปรียว ดวงตาที่ปราศจากวี่แววดุร้ายกระหายเลือด ดูจดจ่อและแน่วนิ่ง ในเวลาสั้นๆ แค่ประกายไฟแลบเดรัจฉานถึงกับมีท่าทางสุขุมเยือกเย็นได้ปานนั้น แต่แววตาที่สงบนิ่งนั่นต่างหากกลับเป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในความรู้สึกของนาง กระทั่งว่ามีบางคืนยังต้องสะดุ้งตื่นด้วยความหวาดผวายามฝันถึง

สงบนิ่งจนไร้อารมณ์แสดงถึงตบะจิตแน่วแน่ในอำนาจแห่งตน สมาธิจดจ่อแสดงถึงความตั้งใจและความเด็ดเดี่ยว พยัคฆ์ยามล่าเหยื่อท่าทางจะดูมุ่งมั่นไม่ดุร้าย เพราะที่มันฉีกกระชากเหยื่อเป็นชิ้นๆ มิใช่เพราะต้องการระบายโทสะ หากแต่เป็นแค่สัญชาตญาณในการดำรงชีวิต ที่ดูเยือกเย็นก็เพราะมันตระหนักในความชำนาญ ความฉลาด หรืออาจจะเรียกได้ว่าพรสวรรค์ของตัวเอง