ทดลองอ่านนิยายสยบฟ้า พิชิตปฐพี เล่ม 1

“วิธีการฆ่าคนก็ย่อมต้องเรียนมาจากการฆ่าคน”

มันมิอาจบอกเล่าต่อหัวหน้าองครักษ์ว่านับตั้งแต่ได้รู้จักชื่อซย่าโหวเมื่ออายุสี่ขวบ มันก็เตรียมตัวเตรียมใจมาตลอด คือเตรียมใจถูกฝ่ายตรงข้ามฆ่า และเตรียมตัวฆ่าฝ่ายตรงข้าม

แม่ทัพผู้กุมอำนาจสูงสุดของต้าถังคนนั้นไม่สำเหนียกแม้แต่น้อยว่าในเมืองชายแดนเล็กๆ ที่ห่างไกลออกไป มีหนุ่มน้อยคนหนึ่งมานะบากบั่นใช้ดาบตัดฟืนอยู่ทุกวัน อีกทั้งยังพยายามวิเคราะห์วิธีการต่อสู้ของลูกน้องในสังกัดมัน แล้วกลั่นกรองออกมาเป็นแผนรับมือมากมาย

ดังนั้นสำหรับหนิงเชวียแล้ว นักฆ่าทั้งสามที่ตายเซ่นคมดาบเป็นเพียงผลลัพธ์อันน่าชื่นใจของการฝึกปรือและเพียรพยายามศึกษาศัตรูอย่างยากลำบากเป็นเวลานานสิบกว่าปี ถ้าศัตรูเป็นผู้อื่น อย่างเช่นหัวหน้าองครักษ์ที่ยืนอยู่ตรงหน้า มันก็ยากที่จะได้รับความสำเร็จอย่างงดงามแบบนี้

การถูกโจมตีที่ปากทางเข้าดินแดนเป่ยซานในวันนี้ทำให้หนิงเชวียได้เผชิญหน้ากับลูกน้องของซย่าโหวในที่สุด บางทีอาจจะเป็นความบังเอิญ หรืออาจเป็นเพราะดวงชะตากำหนด แต่โดยสรุป ในที่สุดคมดาบและคมธนูแห่งการล้างแค้นก็ได้เริ่มสำแดงความอำมหิตของมันแล้ว

หัวหน้าองครักษ์ลูบแผลที่หน้าอก ขมวดคิ้วมองหนุ่มน้อยที่ตอบเหมือนไม่ให้ความสลักสำคัญอะไรต่อคำถาม พึมพำถามว่า

“เจ้าอายุแค่สิบหก หรือคนที่เจ้าเคยฆ่ายังมีจำนวนมากกว่าข้า”

“ถ้าหากรวมเอาพวกสัตว์เดรัจฉานเข้าไปด้วย ข้าก็ถือว่าฆ่ามาไม่น้อย”

หนิงเชวียตอบยิ้มๆ

“ข้าหมายถึงเฉพาะคน”

หัวหน้าองครักษ์เน้นเสียงหนักขึ้น แต่ก็รีบอธิบายว่า

“ข้าไม่ได้คิดจะสอบปากคำอันใด เพียงแค่อยากรู้เท่านั้น”

หนิงเชวียลูบคางพลางขบคิด สักพักจึงตอบว่า

“รายได้ที่ถือว่าเป็นกอบเป็นกำที่สุดของเมืองชายแดนก็คือการฆ่าโจรขี่ม้า ปกติพวกเราจะเรียกอย่างเป็นที่รู้กันว่าไปเก็บฟืน ช่วงหลายปีมานี้การเก็บฟืนของเมืองเว่ยล้วนมีข้าเป็นคนนำ ดังนั้นถ้าจะพูดถึงการฆ่าคน หลายปีมานี้ข้านับว่าฆ่าไปไม่น้อยเลยจริงๆ”

มีคนเถื่อนคนหนึ่งเดินตามหัวหน้าองครักษ์มาเพื่อแสดงความขอบคุณ ในใจมันนึกสงสัยเช่นกัน แต่หลังจากได้ยินคำตอบของหนิงเชวียก็รีบหันตัวเดินกลับทันที เห็นได้ว่าฝีเท้าของมันซวนเซอยู่บ้าง หัวไหล่สั่นสะท้าน ทำท่าตะครั่นตะครอเหมือนคนจับไข้

สหายของมันถามอย่างสงสัย

“ตูมู่ เป็นอะไรไป”

คนเถื่อนที่ชื่อตูมู่หย่อนกายลงนั่งข้างกองไฟ ยกแขนที่ได้รับบาดเจ็บขึ้นตบหน้าที่ชาด้วยความกลัว กระซิบตอบว่า

“เจ้าเด็กหนุ่มคนนั้น…น่าจะเป็นคนตัดฟืนที่คนแถวทะเลสาบซูปี้ (หวีมรกต) เล่าลือกัน”