• Connect with us

    Enter Books

    ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่านนิยายสยบฟ้า พิชิตปฐพี เล่ม 1

    “ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรเล่า”

    หนิงเชวียสอดดาบกลับเข้าฝัก มองนางพลางยักไหล่

    “แต่รับรองไม่มีทางพูดว่านับตั้งแต่เห็นเจ้า ข้าก็หลงรักเจ้าจนถอนตัวไม่ขึ้น…”

    “แต่ตูเว่ยแซ่ฮว่าอาจจะคิดเช่นนั้น องค์หญิงเอง…ไม่แน่ว่าก็อาจจะคิดเช่นนั้นด้วย”

    “เฮอะ คนปัญญาอ่อนก็คิดอย่างคนปัญญาอ่อน ไม่เห็นจะแปลก”

    หนิงเชวียตอบ

    สาวใช้ตัวน้อยสบตาเจ้านาย ถามด้วยน้ำเสียงขุ่นๆ

    “นายน้อย ท่านรู้หรือไม่ว่ามีบางครั้งท่านก็ทำตัวน่าเบื่อ”

    หนิงเชวียผงกศีรษะเป็นเชิงยอมรับ

    ซังซังเงียบไป ไม่กี่อึดใจก็ถามอีก

    “นายน้อย ใช่หรือไม่ว่าในสายตาท่าน ทุกคนในโลกล้วนเป็นคนปัญญาอ่อนยกเว้นตัวท่าน”

    หนิงเชวียมัดด้ามดาบไปพลางขบคิดไปพลาง คิดอยู่นานจึงตอบ

    “ปัญหานี้ไม่ได้อยู่ที่ข้า อยู่ที่ว่าโลกนี้มักจะมีคนปัญญาอ่อนทำเรื่องปัญญาอ่อนอยู่มาก อย่างเช่นคนที่เฮ่าเทียนโปรดปรานอย่างฮว่าซานเยวี่ย โดยพื้นฐานแล้วไม่น่าจะนับว่าเป็นคนปัญญาอ่อน แต่มันถึงกับเชื่อในสิ่งที่เรียกว่าความรัก ก็เลยกลายเป็นคนปัญญาอ่อนไป”

    ซังซังสีหน้าเครียดขรึม ใช้นิ้วชี้จี้จมูกตัวเอง

    “ในสายตาของท่าน ข้าก็เป็นคนปัญญาอ่อนด้วยใช่หรือไม่”

    หนิงเชวียมองใบหน้ารูปไข่ดำคล้ำนั้นพลางตอบด้วยสีหน้าเคร่งขรึมเช่นกัน

    “เจ้าไม่ได้ปัญญาอ่อน เจ้ามันโง่ต่างหาก”

     

    ก่อนขบวนจะเคลื่อนก็เกิดปัญหาขึ้นเล็กน้อย

    กองกำลังเขตกู้ซานทิ้งทหารไว้ในสถานที่เกิดเหตุหลายนาย นักฆ่าเดนตายที่กล้าลอบสังหารองค์หญิงแห่งต้าถังไม่มีทางทิ้งร่องรอยอันใดไว้ ดังนั้นที่พวกมันอยู่มิใช่เพื่อค้นหาเบาะแส แต่เพื่อเฝ้าศพ สุดท้ายแล้วศพขององครักษ์และคนเถื่อนจะต้องถูกเคลื่อนย้ายกลับไปฝังที่ฉางอันทั้งหมด…ไม่ว่าจะเป็นหรือตายไม่มีทางทิ้งสหาย นี่คือกฎของกองทัพต้าถัง

    ศพของพรรคพวกถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ ส่วนศพของศัตรูก็ถูกโยนสุมสูงเป็นกองพะเนินเพื่อเผาเป็นเถ้าถ่าน แต่เมื่อมาถึงศพของบัณฑิตชุดเขียว ทหารม้ากลับรู้สึกลำบากใจอยู่บ้าง พวกมันรู้ว่านี่คือจอมกระบี่คนหนึ่ง จึงสับสนไม่ทราบว่าควรมอบความเคารพให้เหมาะสมกับฐานะหรือไม่

    ฮว่าซานเยวี่ยนิ่วหน้าคิด ขณะจะบอกให้กลบฝัง ชายชราหลี่ว์ชิงเฉินพลันชิงกล่าวสั้นๆ

    “คนผู้นี้เข้าสู่วิถีมารไปแล้ว”

    ได้ยินคำว่าวิถีมาร สีหน้านายทหารหนุ่มก็เปลี่ยนเป็นแข็งกร้าว สายตาที่มองศพบัณฑิตชุดเขียวเปลี่ยนจากเคารพนับถือเป็นเหยียดหยามโดยไม่คิดจะปิดบัง โบกมือเหมือนไล่แมลงวันพลางสั่งการเสียงเข้ม

    “โยนเข้าไปเผาด้วย”

    Comments

    comments

    Continue Reading

    More in ทดลองอ่าน

    นิยายยอดนิยม

    Facebook