ทดลองอ่านนิยายสยบฟ้า พิชิตปฐพี เล่ม 1

หลี่ว์ชิงเฉินรู้สึกเสียดายเป็นอย่างยิ่ง มันตั้งความหวังว่าหนิงเชวียควรจะมีจุดเปิดอย่างน้อยสิบจุด เพราะนั่นจะทำให้เด็กหนุ่มสามารถฝึกฌานได้ แม้คุณสมบัติจะด้อยไปบ้าง แต่ด้วยนิสัยและฝีมือในการเขียนอักษรลายพู่กันที่โดดเด่น อนาคตข้างหน้าจะต้องยาวไกลไร้ขีดจำกัดอย่างแน่นอน แต่น่าเสียดายที่เด็กหนุ่มไม่มีวาสนาจริงๆ

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ไม่ต้องสิ้นเปลืองความคิดอีกแล้ว”

ลำบากตรากตรำติดๆ กันมาหลายวัน หลี่อวี๋ดูเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด นางก้มหน้าขบคิดสักพักจึงกล่าวเสียงราบเรียบ

“เพราะเรื่องนี้ทำให้ท่านต้องลำบาก ไม่เป็นการสมควรเลย”

หลี่ว์ชิงเฉินเลิกคิ้วสีดอกเลาขึ้นเล็กน้อย องค์หญิงเอ่ยประโยคนี้ออกมาก็เท่ากับตัดสินอนาคตของหนิงเชวียไปแล้ว หลังจากมั่นใจว่าหนิงเชวียไม่สามารถฝึกฌานได้ นางก็เลิกล้มความคิดจะบ่มเพาะส่งเสริมให้มันก้าวหน้า

หลี่ว์ชิงเฉินนิ่งคิดแล้วจึงกล่าวเตือน

“แน่นอนว่าฉางอันมียอดฝีมือมากมายดุจปุยเมฆ คนอย่างหนิงเชวียจึงอาจจะไม่โดดเด่นสักเท่าไหร่ แต่ข้าเชื่อว่าให้เวลามันเติบใหญ่อีกสักหลายปี มันจะต้องเป็นทหารที่เก่งกาจยอดเยี่ยมที่สุดของต้าถัง”

หลี่อวี๋คิดไม่ถึงว่าชายชราจะให้ราคาหนิงเชวียสูงถึงเพียงนี้ จึงนิ่วหน้าโต้แย้ง

“ทักษะการต่อสู้และความกล้าหาญของมันนับว่าอยู่ในระดับต้นๆ หากยังอยู่ที่เมืองเว่ย หรือขอเพียงรั้งตัวอยู่ในกองทัพ ข้าก็จะดึงมันมาช่วยงานให้ได้อย่างไม่กลัวความยากลำบาก เพียงแต่ตัวมันเองต้องการสอบเข้าสถานศึกษา ต้องการก้าวเข้าสู่เส้นทางรับราชการ ต้องผ่านการเคี่ยวกรำไต่เต้าอย่างเชื่องช้ากว่าจะได้เลื่อนตำแหน่งจนมีสิทธิ์มีเสียงพอที่จะส่งผลใดๆ ต่อราชสำนัก คิดว่ากว่าจะถึงตอนนั้นมันก็แก่ชราไปแล้ว ข้าก็แก่ชราไปแล้ว แบบนั้นยังจะมีความหมายใด”

หลี่ว์ชิงเฉินเงียบไปนาน แล้วจู่ๆ ก็โพล่งขึ้นว่า

“แม้ว่าในตัวมันจะมีจุดเปิดเพียงแค่หกจุด ด้วยหลักการปกติแล้วยากที่จะก้าวเข้าสู่มรรคาแห่งการฝึกฌาน แต่…ธรรมชาติหมุนเวียนเปลี่ยนสลับ โลกนี้ไม่มีสิ่งใดแน่นอน ระดับความสามารถของข้าจะว่าไปแล้วก็ยังต่ำเกินไป แต่หนิงเชวียมีโอกาสจะได้เข้าเรียนในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์วิเศษสุด เป็นโลกอีกโลกหนึ่ง วันหน้าหาก…ข้าแค่พูดว่าหาก หากมันได้ก้าวขึ้นสู่ชั้นสองของสถานศึกษาจริงๆ ใครจะรู้ว่าจะเกิดเรื่องประหลาดมหัศจรรย์อันใดกับตัวมันบ้าง บางทีอาจสามารถก้าวเข้าสู่โลกแห่งการฝึกฌานอย่างแท้จริงก็ได้”

“ชั้นสอง?”

หลี่อวี๋อุทานแล้วส่ายหน้า

“ในโลกนี้มีสักกี่คนที่สามารถก้าวเข้าสู่ชั้นสองของสถานศึกษา หนิงเชวียคนนี้แม้จะมีฝีมือไม่เลว แต่ท่านออกจะเชื่อมั่นในตัวมันเกินไปแล้ว”

หลี่ว์ชิงเฉินมองนางยิ้มๆ

“ตอนที่ท่านพูดว่าหนิงเชวียต้องการสอบเข้าสถานศึกษา เดินหน้าสู่เส้นทางบุ๋น ก็คล้ายจะไม่คิดเหมือนกันว่าพ่อหนุ่มนั่นจะสอบเข้าไม่ได้ ทั้งๆ ที่การสอบเข้าสถานศึกษานั้นยากยิ่งกว่ายาก ดูจากจุดนี้แสดงว่าท่านก็เชื่อมั่นในตัวมันมากเช่นกัน แล้วแบบนี้อาศัยอะไรมาบอกว่าพลทหารเล็กๆ จากเมืองเว่ยนายนี้…จะไม่มีทางก้าวเข้าสู่ชั้นสองของสถานศึกษาในวันข้างหน้า”