ทดลองอ่านนิยาย ล่า ตอนถ้ำนาคาลำน้ำโขง บทที่ 2

พอฟ้าเริ่มมืด พวกเขาก็เริ่มออกอาการวิตกกังวล

เลขาธิการกองกำลังเปิดประชุมอย่างเรียบง่ายกับพวกชาวบ้าน ตัดสินใจให้พาพวกผู้หญิงพาเด็กๆ อพยพหนีไปก่อน ส่วนพวกผู้ชายคืนนี้ไม่ว่าใครก็ห้ามไปไหนทั้งนั้น ให้อยู่ที่นี่เพื่อร่วมจัดการเจ้าสัตว์ประหลาดในสระน้ำนั่น!

จากประสบการณ์ที่ได้รับมาเมื่อคืนวานทำให้ทุกคนตัดสินใจตั้งกระโจมห่างออกมาจากสระน้ำ อีกทั้งยังปักมีดปลายแหลมรอบๆ สระไว้อีกหลายเล่ม ปล่อยหมาล่าเนื้อที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดีหลายสิบตัวให้เฝ้าอยู่ที่ริมสระ

หลังจากนั้นทุกคนก็ย้ายถังน้ำมันในหมู่บ้านมาสองสามถัง ด้านในบรรจุท่อนไม้ไว้จนเต็ม พวกเขาเทน้ำมันใส่ลงไปครึ่งถัง จุดเปลวไฟจนลุกโชติช่วง เปลี่ยนพื้นที่รอบข้างให้กลับกลายสว่างไสวราวกับกลางวัน ก่อนจะเริ่มเปิดเครื่องสูบน้ำทำงานเสียงดังกระหึ่ม ในใจก็นึกอยากรู้ว่าเจ้าสัตว์ประหลาดที่อยู่ในสระนั้นจะกล้าโผล่ออกมาหรือเปล่า

หลังเที่ยงคืนผ่านพ้นเปลวไฟในถังน้ำมันก็เริ่มมอด ทุกคนต่างพากันง่วงเหงาหาวนอน แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีใครกล้าหลับ ได้แต่กอดปืนลูกซองพลางสัปหงก

ในตอนนั้นเองจู่ๆ ก็มีคนรู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกๆ ทำไมรอบๆ ถึงได้เงียบสงัดแบบนี้ แล้วเครื่องสูบน้ำทำไมถึงได้เงียบไป

เขารีบลุกขึ้น ขณะกำลังเดินออกจากกระโจมก็มองเห็นเงาดำขนาดใหญ่อะไรบางอย่างกำลังเคลื่อนตรงมา

เขาได้แต่ยืนตะลึงพรึงเพริด สัญชาตญาณสั่งให้ลั่นไกปืนในมือออกไปทันที เสียงดังสนั่นทำเอาเจ้าเงาดำนั่นชะงักตกใจ หมอบราบลงกับพื้นอย่างรวดเร็ว

เสียงปืนทำเอาทุกคนต่างพากันหายง่วงเป็นปลิดทิ้ง พอเห็นเงาร่างขนาดยักษ์นั่น พวกเขาก็ลืมกลัวระดมสาดกระสุนใส่เจ้านั่นไม่มียั้ง เจ้านั่นขยับตัวกระแทกใส่ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ข้างๆ จนล้ม ก่อนจะมุดตูมหายกลับลงไปในสระ

คนที่อยู่ในกระโจมต่างตะลึงงัน ไม่มีใครกล้าเชื่อว่าภาพที่ปรากฏต่อสายตาเมื่อครู่จะเป็นจริง ที่โผล่ขึ้นมาจากสระน้ำคืองูยักษ์ตัวหนึ่ง ลำตัวหนาเท่าถังน้ำมัน ยาวร่วมสิบเมตร!

มีคนแอบกัดลิ้นตัวเอง ‘สวรรค์ นั่นใช่ลูกมังกรหรือเปล่า!’

ทุกคนเริ่มตั้งสติได้ พวกเขารีบนับจำนวนคน โชคดีที่รู้ตัวไวจึงไม่มีใครได้รับอันตราย

มีคนนึกขึ้นได้ว่าพวกเขาปล่อยหมาฝูงหนึ่งไว้ข้างนอก งูยักษ์บุกเข้ามาถึงข้างในแล้วแท้ๆ แล้วทำไมหมาเฮงซวยพวกนั้นถึงไม่ส่งเสียงอะไรออกมาเลยสักแอะ!

พอออกไปดู พวกเขาก็พบว่าหมาล่าเนื้อที่องอาจห้าวหาญ กล้าพุ่งกระโจนเข้าโรมรันพันตูกับหมียักษ์พวกนั้นต่างพากันนอนตัวสั่นงันงก หมอบนิ่งอยู่กับพื้น ขาแข้งอ่อนระทวย ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้น ดังนั้นเรื่องที่หวังจะให้พวกมันพุ่งกระโจนเข้าใส่อีกฝ่ายจึงยิ่งไม่ต้องพูดถึง

ทุกคนนึกย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ หันมองไปทางสระน้ำมืดดำ แสงจันทร์ส่องสว่าง สายลมเย็นยะเยือกพัดโชย พวกเขาพากันขนลุกตั้งชันไม่มีใครกล้าอยู่ที่นี่ต่อ ต่างเลือกเดินทางกลับหมู่บ้านทั้งๆ ที่ฟ้ายังมืดอยู่

เช้าวันที่สอง ผู้คนในหมู่บ้านต่างร่วมประชุมหาวิธีจัดการกับงูยักษ์ตัวนั้น

บางคนเสนอให้ใช้เหยื่อพิษ บอกคนบอกให้ใช้ดินระเบิด บางคนบอกให้ใช้วิธีตกงู

เหยื่อพิษถูกปัดตกไปอย่างรวดเร็ว งูกินเหยื่อเป็นๆ ไม่มีทางเอาพิษใส่ลงไปในร่างเหยื่อที่ยังมีชีวิตได้

ดินระเบิดก็เป็นไปไม่ได้ หากใช้น้อยไปย่อมฆ่างูยักษ์ไม่ตาย มากไปก็เกรงจะส่งผลต่อการสร้างอ่างเก็บน้ำ