ทดลองอ่านนิยาย ล่า ตอนถ้ำนาคาลำน้ำโขง บทที่ 2

หนึ่งเดือนผ่านผันไปรวดเร็ว

หลายวันมานี้ไม่มีข่าวคราวของน้าเล็กเลยแม้แต่น้อย

ผมห้ามใจไม่อยู่ ตัดสินใจหาข้ออ้างแวะไปบ้านน้าเล็ก แต่ก็พบว่าเขายังไม่กลับมา ไป๋หล่างเองก็ไม่รู้ไปไหน

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ผมจึงได้แต่ทำตามที่น้าเล็กสั่งไว้ก่อนออกเดินทาง ไปหาราชาอสรพิษที่สิบสองปันนา

ผมรู้สึกเป็นกังวล อาศัยเพียงฝีมือผม ยังไม่ทันถึงสิบสองปันนา ดีไม่ดีอาจถูกคนฆ่าปิดปากก่อนแล้ว คิดมาคิดไป เรื่องนี้ยังไงก็ต้องขอให้บอดใหญ่จ้าวช่วย

ผมโกหกเขา “นายห้างโทรมา ให้เฮียกับผมเดินทางไปสิบสองปันนาเพื่อไปขอซื้อหนังจากคนที่ชื่อว่าราชาอสรพิษ”

บอดใหญ่จ้าวเองก็กำลังเบื่อๆ หลังพูดพล่ามไร้สาระได้สองสามประโยคก็ตกลงรับปาก

ก่อนออกเดินทาง ผมล็อกอินเข้าไปหาข้อมูลเกี่ยวกับราชาอสรพิษเป็นการเฉพาะ

น้าเล็กไม่ได้บอกวิธีติดต่อราชาอสรพิษไว้ ดังนั้นผมจึงเดาเอาเองว่าราชาอสรพิษน่าจะคนดังประจำสิบสองปันนาที่ไม่ว่าใครก็ต่างรู้จัก เหมือนเดินทางไปถามหาเสิ่นฉงเหวินนักเขียนดังแห่งยุคที่เซียงซี

ทว่าทันทีที่หาข้อมูล ผมก็พบว่าตัวเองล้มเหลวแทบสิ้นเชิง

ไม่ใช่ว่าสิบสองปันนาไม่มีราชาอสรพิษ หากแต่มีกันอยู่เต็มไปหมด หมู่บ้านหนึ่งมีราชาอสรพิษอยู่ไม่รู้ตั้งกี่สิบคน หนำซ้ำส่วนใหญ่ยังขายยาแก้พิษงูปลอมอีกต่างหาก แล้วแบบนี้จะให้ผมไปหายังไง

ผมไม่เข้าใจ น้าเล็กให้ผมไปหาราชาอสรพิษ แต่กลับไม่บอกวิธีติดต่ออีกฝ่ายไว้ เขาไม่กลัวหรือไงว่าผมจะหาผิดคน

เพราะรู้สึกเซ็งๆ ผมเลยหาข่าวเกี่ยวกับฝูงงูไปเรื่อยเปื่อย แต่กลับบังเอิญพบข่าวฝูงงูขวางถนนแบบที่น้าเล็กเคยเจอเต็มไปหมด

ไม่ว่าจะที่ชวีจิ้งมณฑลอวิ๋นหนาน ที่ไป๋ซานมณฑลเหลียวหนิง หรือที่เหลียวเฉิงมณฑลซานตง ทุกแห่งเคยเกิดเหตุการณ์แบบนั้นด้วยกันทั้งนั้น

เหตุการณ์พวกนี้จะว่าไปก็ประหลาดอยู่ไม่น้อย งูสารพัดชนิดจำนวนหลายพันหลายหมื่นตัว จู่ๆ ก็เหมือนกับโผล่ออกมาจากใต้ดิน ไปชุมนุมเบียดเสียดกันอยู่บนถนนหลักไม่ต่างอะไรกับพรม ต่อให้มีรถแล่นผ่านเหยียบทับพวกมัน พวกมันก็ไม่แม้แต่จะหลบ

แต่หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง ฝูงงูพวกนั้นก็เลื้อยหายไปราวกับไม่เคยปรากฏตัวอยู่ที่นั่นมาก่อน

หลังเรื่องนี้แพร่กระจายออกไป ผู้เชี่ยวชาญด้านชีววิทยาทั้งหลายก็ต่างพากันออกมาอธิบายถึงปรากฏการณ์ดังกล่าว

จากคำอธิบายของผู้เชี่ยวชาญ งูไม่ใช่สัตว์ที่จะอยู่รวมกันเป็นกลุ่มใหญ่ และไม่มีนิสัยอพยพถิ่นฐานไปเป็นฝูง ว่ากันตามหลักแล้วเหตุการณ์แบบนี้ไม่น่าเกิดขึ้นได้

ในเมื่อเป็นอย่างนั้น แล้วทำไมถึงยังมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก

พวกเขาบอกว่าการเดินทางเป็นกลุ่มใหญ่ของงู น่าจะเกิดจากการที่พวกมันกำลังต้องเผชิญหน้ากับภัยพิบัติขนานใหญ่อะไรบางอย่าง เช่นแผ่นดินไหว ภูเขาไฟระเบิด หรือไม่ก็มีคนเอาพวกมันไปปล่อย

สมมติฐานที่ว่ามีคนเอาพวกมันไปปล่อยเรียกว่าเป็นข้อสันนิษฐานที่โคตรเหลวไหล ใครกันจะเอางูไปปล่อยในป่าเขารกร้างที่แม้แต่กระต่ายก็ยังไม่ยอมขี้ใส่แบบนั้น!

แค่จินตนาการว่าทุกหนทุกแห่งบนเนินเขาเล็กๆ นั่นล้วนเต็มไปด้วยงูลายสาบคอแดงสีเขียวๆ แดงๆ ผมก็ขนลุกตั้งชันทั่วทั้งตัวแล้ว

งูลายสาบคอแดงเป็นงูไม่กี่สายพันธุ์ที่ไล่ฉกศัตรู แต่เพราะมันเลื้อยโค้งหักศอกไม่เป็น ดังนั้นขอแค่คุณวิ่งซิกแซกเป็นตัวZมันก็ไล่ตามคุณไม่ทันแล้ว