ทดลองอ่าน สุขสมปมอำมหิต 3

ฉันได้แต่ยืนมองอยู่อย่างนั้น ไม่มีการโต้ตอบที่เหมาะสมสำหรับพฤติกรรมแบบนี้ แถมฉันยังไม่มีเวลาครุ่นคิดอีกด้วยเพราะถูกไซมอนลากไปเต้น ค่ำคืนที่เหลือเป็นเหมือนภาพเบลอ…แต่จำได้ว่าฉันคิดว่าชีวิตตัวเองกำลังจะเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล

ฉันรู้ว่ากว่าเธอจะได้อ่านจดหมายฉบับนี้ เธอคงรู้ข่าวเรื่องรางวัลไปแล้ว…ขอโทษที่ทำให้เบื่อ แต่ทุกอย่างมันเป็นส่วนประกอบของกันและกัน มันมีความสำคัญตรงที่ช่วยให้ฉันจับภาพบรรยากาศของค่ำคืนนั้นและอารมณ์ที่ป่วนปั่นของตัวเองได้!

เดาได้เลยว่าวันต่อมาต้องไม่ใช่วันที่ดีสำหรับสำนักงานผลิตรายการทีวี เพราะไม่มีใครได้เข้านอนก่อนตีสี่เลย พวกเราปวดหัวตุบๆ กันหมดทุกคน แต่ฉันก็ยังมีรอยยิ้มอยู่นะ จริงๆ แล้วฉันไม่สนอาการปวดหัววิงเวียนและคลื่นไส้เล็กน้อยนั่นเลย

ไม่แน่ใจว่าฉันเมาค้างหรือเปล่า แต่ฉันเห็นภาพเหตุการณ์เมื่อคืนผุดวาบขึ้นมาเป็นภาพสีอันสดใสตลอดเวลา ภาพวาบขึ้น: ทะเลแห่งใบหน้าผู้คนซึ่งฉันมองเห็นจากบนเวทีขณะกอดพีระมิดคริสตัลอันล้ำค่าไว้แน่น ภาพถัดไป: ใบหน้าชายคนหนึ่งที่ยิ้มให้ฉันอย่างมีความนัย

แปลกนะที่ภาพหลังดูจะปรากฏบ่อยกว่าภาพแรก

ฉันไม่ค่อยถนัดเรื่องผู้ชายสักเท่าไหร่เนอะ ไม่เหมือนเธอเวลาอยู่กับวิล แต่ฉันก็ไม่เคยคบใครจริงจังมาก่อน สมัยนี้ใครๆ ก็เหมือนจะอยากได้เซ็กซ์แบบง่ายๆ กันไปหมด ผู้ชายบางคนคิดว่าแค่พาไปเลี้ยงเบียร์ในผับ จากนั้นก็หิ้วกลับบ้านได้เลย ฉันรู้ว่าตัวเองพูดเหมือนคนมองโลกในแง่ร้าย แต่ก่อนจะมีเซ็กซ์กับผู้ชายคนไหน ฉันก็อยากจะรู้สึกผูกพันกับเขาก่อน และฉันก็ยังไม่เคยเจอใครที่ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนกับที่วิลทำให้เธอรู้สึกได้เลย แน่นอนว่าไม่เคยมีผู้ชายคนไหนรุกล้ำห้วงความคิดของฉันอย่างจริงจังแบบนี้มาก่อน จนกระทั่งได้เจอฮิวโก เฟลตเชอร์

ฉันอยากถามไซมอนเรื่องคนคนนี้แทบตายแล้ว แต่กว่าไซมอนจะเข้าออฟฟิศก็ตั้งบ่ายสามแน่ะ! สิทธิพิเศษของคนเป็นหัวหน้าล่ะมั้งฉันว่า แน่นอนว่าใครๆ ก็อยากฟังเรื่องเหตุการณ์เมื่อคืนซ้ำแล้วซ้ำอีก…แต่แปลกนะที่ฉันแค่อยากดึงไซมอนออกมาคุยกันตามลำพัง ฉันจะได้ล้วงความลับจากเขาได้ สุดท้ายฉันก็ต้อนไซมอนได้สำเร็จ

“ลอร่า ผมเห็นหมดแล้วนะ และดูท่าทางคุณอยากคุยเรื่องฮิวโก เฟลตเชอร์สินะ เมื่อคืนเขาแทบไม่ละสายตาไปจากคุณเลยนะ ที่รัก” (สำนวนแบบละครทีวี…อย่าให้ฉันเข้าเรื่องนี้เลยนะ…ฉันรักไซมอนก็จริง แต่ครั้งหนึ่งถึงกับเคยได้ยินเขาใช้คำว่า ‘ที่รัก’ กับช่างไฟฟ้าเมื่อวันก่อนด้วยซ้ำ)

อย่างไรก็ตาม คำพูดของเขาฟังลื่นหูมาก ฉันได้แต่นั่งอึ้งเหมือนตกอยู่ในภวังค์ขณะไซมอนเล่าเรื่องผู้ชายคนนี้ให้ฟัง เรื่องงานการกุศลของเขา เรื่องธุรกิจ การลงทุน…และเรื่องภรรยาของเขา!

ทำไมฉันถึงไม่เคยคิดมาก่อนเลยนะว่าเขาจะมีเมียแล้ว และฉันก็ไม่ยุ่งกับคนมีครอบครัวด้วย ฉันไม่เคยแม้แต่ครั้งเดียว…เท่าที่รู้น่ะนะ…ที่จะไปข้องเกี่ยวกับความสัมพันธ์แบบที่ต้องจบไม่สวยอย่างแน่นอน มันต้องมีคนเจ็บเสมอ และในชีวิตก็เคยเห็นแบบนี้มาเยอะแล้ว ฉันรู้ว่าเธอน่าจะเข้าใจ

แต่นี่ฉันก็คิดไกลเกินไป เราเพิ่งได้คุยกันแค่สองสามคำเท่านั้น! แต่อย่างน้อยฉันก็รู้สึกนะว่าเราสองคนถูกอกถูกใจกันจริงๆ

แต่พอฉันตัดสินใจว่าจะตัดใจเรื่องมื้อกลางวัน ไซมอนกลับทำให้ฉันประหลาดใจ

“ผมว่าคุณน่าจะไปเจอเขานะ หว่านเสน่ห์กับเขาสักหน่อยสิ ผมรู้ว่าคุณคงจะอนุญาตให้ตัวเองทำแค่นั้นอยู่ดี เพราะคุณก็เป็นของคุณแบบนี้ล่ะนะ แต่เขามีความสำคัญกับเรา เขารวยมาก และยังไม่เคยอนุญาตให้ใครถ่ายทำสารคดีเกี่ยวกับงาน