ทดลองอ่านนิยาย เพลงกลอนคลั่งยุทธ์ บทที่ 3 และบทที่ 4

“เรื่องนี้…มีอะไรเข้าใจผิดใช่หรือไม่ ทุกคนคือสหายร่วมทางในยุทธภพ ก็ควร…”

พลันฝ่ามือข้างหนึ่งยกขึ้นมาขัดจังหวะคำพูดของซ่งเจิน

ฝ่ามือข้างหนึ่งที่มีเพียงสี่นิ้ว

เหอจื้อเซิ่งแย้มยิ้ม ยิ้มจนบนหน้าล้วนย่นเป็นกระจุก

ยิ้มจนน่ากลัวกว่าตอนที่มันเดือดดาล

โลหิตของมือกระบี่เดือดพล่านแล้ว!

บนลานฝึกทางตะวันออกของเรือนเสวียนเหมิน ตะวันตั้งตรงกลางเวหา เป็นยามอู่พอดิบพอดี ฟ้าครามมีเพียงเมฆขาวไม่กี่ก้อน ไม่เหมือนกับบรรยากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝนเช่นเมื่อวานเลยสักนิด

เยียนเหิงหวนนึก เมื่อวานตนเองลงเขาประลองกระบี่ก็เป็นเวลาใกล้เคียงกับตอนนี้ แม้ห่างกันเพียงวันเดียว แต่กลับเหมือนผ่านมานานมาก

เรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับตัวและต่อหน้าของมันในสองวันนี้มีมากมายเหลือเกิน

ศิษย์สาวกประตูเขาสำนักชิงเฉิงล้วนมาถึงหมดแล้ว คนทั่วทั้งสำนักชิงเฉิงสองร้อยกว่าคนห้อมล้อมลานฝึกเอาไว้เป็นชั้นๆ

ศิษย์สำนักอู่ตังชุดดำสามสิบกว่าคนยืนอยู่ทางทิศตะวันตก คนของสำนักชิงเฉิงทั้งหมดล้วนจับจ้องพวกมันด้วยสายตามองอริ แต่พวกอู่ตังดูคล้ายเคยชินกับสถานการณ์ประเภทนี้แล้ว มิได้สะทกสะท้านโดยสิ้นเชิง

ซ่งหลีเองก็มาถึงแล้ว เดิมทีสถานการณ์ประลองยุทธ์ประเภทนี้สตรีและเด็กไม่ควรอยู่ร่วม แต่ซ่งหลีมีสถานะพิเศษ อีกทั้งกลุ่มคนรวบรวมความสนใจไว้กับพวกอู่ตัง จึงไม่มีคนมาใส่ใจไล่นางไป

นางมองเห็นโหวอิงจื้อยืนอยู่ในหมู่ชน จึงเบียดเสียดไปข้างกายมัน

“เสี่ยวอิง…เกิดเรื่องอะไรขึ้น” ซ่งหลีสีหน้าประหลาดใจ

โหวอิงจื้อมิได้มองนางสักแวบ จ้องเขม็งคนของอู่ตังที่อยู่ตรงข้าม

“คนของสำนักอู่ตังจะมาท้าสู้กับพวกเรา”

“อะไรนะ อู่ตัง? พวกมันก็เป็นฝ่ายธรรมะมิใช่หรือ เพราะเหตุใด…”

ซ่งหลีเห็นโหวอิงจื้อจ้องพวกอู่ตังอย่างแน่วแน่ สีหน้าเคร่งเครียดอย่างยิ่ง ก็เลยมิกล้าถามอีก

โหวอิงจื้ออันที่จริงมิได้เคร่งเครียดเลย มันเพียงแค่อยากสังเกตอากัปกิริยาการเคลื่อนไหวของคนจากอู่ตังเหล่านี้ ลองดูว่าสามารถตัดสินความแข็งแกร่งของพวกมันได้หรือไม่ หรือว่าวรยุทธ์จัดอยู่ในแขนงไหน นี่ก็คือสัญชาตญาณที่ผู้อยู่บนวิถียุทธ์ลุ่มหลง

เยียนเหิงที่ยืนอยู่ด้านหลังอาจารย์เองก็เช่นเดียวกัน การท้าสู้ครานี้เป็นภัยคุกคามต่อสำนักชิงเฉิงอย่างมาก แต่เยียนเหิงยังคงมีความปรารถนาและตื่นเต้นเล็กน้อยอย่างเลี่ยงมิได้ ได้เห็นว่าผู้อาวุโสแสดงวิทยายุทธ์ชิงเฉิงต่อต้านอริภายนอกอย่างไร และมีโอกาสสอดส่องทักษะเชิงยุทธ์ของสำนักใหญ่เลื่องชื่ออย่างอู่ตัง ช่างเป็นโอกาสที่หาได้ยากโดยแท้จริง

วิถียุทธ์เกิดขึ้นในการต่อสู้บนโลกมนุษย์

ซ่งเจินก้าวไปด้านหน้า เดินไปยังกึ่งกลางลานฝึก กล่าวเสียงดังไปทางพวกอู่ตัง “พวกเราประลองกันสามรอบเป็นอย่างไร”